Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2021/12673 E. 2022/431 K. 13.01.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12673
KARAR NO : 2022/431
KARAR TARİHİ : 13.01.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

1) Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık … hakkında verilen beraat, sanık … hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;
Katılan kurumun, sanığa yüklenen “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma” suçundan doğrudan zarar görmediği ve kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı, bu suç yönünden usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği anlaşılmakla, Gümrük ve Ticaret Bakanlığı İzmir Gümrük ve Muhafaza Başmüdürlüğü adına vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2) Sanık … hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik, sanık … hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; sanık … yönünden yüklenen nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının sanık … tarafından işlendiğinin sabit olmadığı; sanık … yönünden yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve katılan vekilinin; hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;
a) Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen hüküm yönünden; Sanık …’in suç tarihi itibari ile gümrük komisyonculuğu yaptığı, aldığı vekalet ile müştekiye ait firmanın gümrük işlerini takip ettiği, katılan kurum tarafından müşteki firmaya 4000.TL’lik idari para cezası kesildiği, müştekinin bu para cezası yatırması için sanığa para göndermesine rağmen yatırmayarak uhdesinde tuttuğu, bilgisayarında hazırladığı para cezalarının ödendiğine dair alındı belgeleri çıktısını gümrük müdürlüğüne ibraz ederek vergi cezalarının ödenmiş gibi işlem yapılmasını istediği, sunulan belgelerin okunaksız olması nedeniyle sahteliklerinin anlaşıldığı, bu surette sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda, sanığın fotokopi şeklindeki alındı belgelerini katılan kuruma vermesi dışında kurumu aldatmaya yönelik herhangi bir eyleminin bulunmaması, durumun kurum tarafından yapılacak basit bir araştırma ile kolayca tespit edilebilecek olması, kurum görevlileri tarafından durumun kolaylıkla farkedilerek belgelerin işleme alınmaması ve katılan kurumun herhangi bir zararının bulunmaması hususları dikkate alındığında, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
b) Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen hüküm yönünden; Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nin 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.