YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13099
KARAR NO : 2022/14477
KARAR TARİHİ : 14.09.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

A)Sanık … hakkında resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından; sanık … hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik Cumhuriyet savcısının temyizinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçlar açısından sanıkların kastının bulunmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,
B)Sanık … hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;
1) Sanık hakkında sahte müstahsil makbuzu düzenlediği iddiasıyla resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, sanığın suça konu makbuzları vergi indirimi ile ilgili bir işlemde kullanmamış olması nedeniyle fiilin sübutu halinde 5237 sayılı TCK’nin 207. maddesinde düzenlenen “özel belgede sahtecilik” suçu kapsamında kalacağından, suça konu belge aslının duruşmaya getirilip incelenmesi, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılıp aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının gerekçeli kararda tartışılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilip sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,
2)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.