YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13116
KARAR NO : 2022/19900
KARAR TARİHİ : 30.11.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahkemece hükmün gerekçe kısmında, suçu işleyiş biçimi, suçu işlemesindeki özellikler nazara alınarak sanık hakkında adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edildiğinin belirtilmesi karşısında, tebliğnamedeki 2 numaralı bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
1- Sanığın … Adım Engelli ve Kimsesizler Derneği’nde bir süre çalıştığı, daha sonra bu dernekten ayrılmasına rağmen, müşteki …’dan dernek adına para aldığı ve bu parayı derneğe vermeyerek üzerine atılı suçu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmediğini beyan etmesi karşısında sanığın ve müşteki … ile derneğin bölge sorumlusu olan …’un ayrıntılı olarak beyanlarının alınması sanığın hangi süreler içinde dernekte çalıştığının tespit edilmeye çalışılması, müştekiden aldığı paranın dernek kayıtlarına alınıp alınmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi,
2- Kabule göre de;
a) Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 28.03.2014 tarihli ve 2014/5611 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 207/1, 158/1.d ve 53. maddelerinin uygulanması istenerek kamu davası açıldığı, iddianamede tekerrür ile ilgili sevk maddesi yer almadığı halde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden ve adli sicil kaydı da okunmadan TCK’nin 58. maddesi uygulanmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
b) 5237 sayılı TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca hükmolunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen ceza tekerrüre esas alınmış ise de, hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2. maddesinde “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191. maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191. madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
c) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 30.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.