Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2021/13307 E. 2023/42 K. 10.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13307
KARAR NO : 2023/42
KARAR TARİHİ : 10.01.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2012 tarihli ve 2011/148 Esas, 2012/164 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 … hapis ve 20.000,00 … Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2012 tarihli ve 2011/148 Esas, 2012/164 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 28.04.2016 tarihli ve 2013/28289 Esas, 2016/4159 Karar sayılı kararı ile sanığın sahte plaka kullanarak gerçekleştirdiği eylemin 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen, kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, ….04.2017 tarihli ve 2016/280 Esas, 2017/133 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının d bendi, 62 nci, 52 nci, 43 üncü ve 53 üncü maddesi ile 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son bendi uyarınca 2 yıl 6 … hapis ve 20.000,00 … Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık bir neden göstermeden kararı temyiz ettiğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, benzer özelliklerdeki bir başka kamyona ait plakayı sahte olarak düzenleyerek taktığı kamyon ile … İli’ne nakletmek üzere katılandan teslim aldığı emtiayı teslim etmeyerek menfaat temin ettiği anlaşılmaktadır.
2. Hakkında verilen mahkumiyet hükmü kesinleşen sanık … ile sanık …’nın savunmaları, diğerinin yanında çalıştığına ve kısmi ikrara ilişkin olup sanıkların savunmaları, katılan beyanı, teşhis tutanakları ve dosya kapsamı itibarıyla sanığa atılı suçun sübut bulduğu belirlenmiştir.
3. Mahkemece, sübut bulan suçtan sanığın mahkumiyetine dair temyiz incelemesine konu hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Gerekçeli kararda katılanın adının … yerine, … … olarak belirtilmesine yönelik maddi hatanın mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda … sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, ….04.2017 tarihli ve 2016/280 Esas, 2017/133 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2023 tarihinde karar verildi.