YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14284
KARAR NO : 2023/2386
KARAR TARİHİ : 04.04.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2012 tarihli ve 2010/188 Esas, 2012/783 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 nci maddesinin ikinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 6000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2012 tarihli ve 2010/188 Esas, 2012/783 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 07.06.2016 tarihli ve 2015/8850 Esas, 2016/7366 Karar sayılı kararı ile iddianamedeki anlatıma göre sanığın sahte … belgesi, sahte plaka ve ruhsat ile katılanın sahibi olduğu şirketten … ve …’a götürülmek üzere aldığı klima malzemelerini teslim etmesi gereken yere teslim etmeyip uhdesine geçirdiği iddia edilen eylemde başından beri dolandırıcılık kastıyla hareket eden sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2016/496 Esas, 2016/651 Karar sayılı görevsizlik kararı ile dosya Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.
4. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2017 tarihli ve 2016/453 Esas, 2017/247 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanığın Temyiz İstemi
Hakkında beraat veya erteleme kararı verilmesi talebine ilişkindir.
B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi
Sanık hakkında yasal şartlarının oluşmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık …’in, suç tarihinde katılanın yetkilisi olduğu … Klima Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.ne geldiği ve kendisini … Taşımacılık Ltd. Şti. çalışanı … … ismiyle tanıtarak, bu kişi adına düzenlenmiş sahte … belgesi, yine … plaka sayılı araca ait sahte motorlu araç trafik ve tescil belgesi ibraz ettiği, şirketin talebi üzerine buradan aldığı klima ekipmanlarını … sayılı sahte plaka takılı araçla Adana iline götürmek üzere yola çıktığı, ancak nakliyesini yaptığını malları teslim etmeyerek uhdesinde tutmak suretiyle kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşılmıştır.
2. Sanık, Asliye Ceza Mahkemesindeki savunmasında; malları teslim etmek üzere yola çıktıktan sonra, kamyonun sahipleri olarak bildiği temyiz dışı sanıklar … … ve … … ile buluştuklarını ve yükü teslim etmek üzere aracı … …’e verdiğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemiş; Ağır Ceza Mahkemesindeki sorgusunda ise, temyiz dışı sanıkların Eskişehir’in çıkışında silah zoruyla malları elinden aldıklarını söyleyerek çelişkili beyanlarda bulunmuştur. Bozma öncesinde haklarında beraat kararı verilen temyiz dışı sanıklar … … ve … …, suçlamaları kabul etmemişlerdir.
3. Tanık olarak bilgilerine başvurulan …. ve …. beyanlarında; malları fabrikadan teslim alan kişinin sanık olduğunu bildirmiş ve soruşturma aşamasında fotoğraf üzerinden sanığı teşhis etmişlerdir.
4. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2017 tarihli ve 2016/453 Esas, 2017/247 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanık ve Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Dosya kapsamına göre elde edilen deliller doğrultusunda; 5271 sayılı Kanun’un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kuran Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş; ceza miktarı itibarıyla 5271 sayılı Kanun’un 231 inci ve 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddelerinin uygulanma imkanının bulunmadığı ve Mahkemenin takdirinde bulunan 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanma gerekçelerinin yasal ve yeterli olduğu belirlendiğinden, sanık ve katılan vekilinin temyiz sebepleri kabul edilmemiştir.
B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ve katılan vekilinin diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2017 tarihli ve 2016/453 Esas, 2017/247 Karar sayılı kararında sanık ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oybirliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
04.04.2023 tarihinde karar verildi.