YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14368
KARAR NO : 2023/555
KARAR TARİHİ : 09.02.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli 2015/393 Esas, 2015/921 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. … 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/393 Esas, 2015/921 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 03/07/2017 tarihli ve 2017/18799 Esas, 2017/16866 Karar sayılı kararı ile hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 158/1. Maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. … 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.07.2018 tarihli ve 2017/447 Esas, 2018/384 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık temyiz isteminde gerekçe bildirmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, müştekiyi arayarak kendisini … görevlisi … olarak tanıttıktan sonra … kurmak isterse kendilerine bir evrak göndereceğini daha sonra … Ticaret ve Sanayi Odası ile irtibata geçmeleri gerektiğini söyleyerek açacakları … yeriyle ilgili 30.000,00 TL’lik hibe kredi, 70.000,00 TL ‘lik düşük faizli kredi çıkaracağını vaadedip göndereceği evrak bedeli olarak 150,00 TL ücret talep ettiği, müştekini de 150,00 TL ödeyip evrakları teslim aldığı ancak daha sonra … Ticaret Odası’nı aradığında böyle bir uygulamanın olmadığını öğrendiği ve şikayetçi olduğu anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmasında; finans danışmanlık firması sahibi olduğunu, 30.000,00 TL ye kadar yeni … kurmak için devlet kredisi alınması hususunda kendilerini aramaları için cep telefonlarına mesajlar gönderdiklerini, kendilerine geri dönüş yaparak telefonla arayanlara bilgi verip … vasıtasıyla ücret ödenmesi karşılığında evraklar gönderdiklerini, kredi çıkartılması için kendilerince yapılacak bir faaliyet bulunmadığını, sadece vatandaşı bilgilendirmek için bu şekilde mesaj gönderdiklerini,
aldıkları bedeli kitap ücreti ve kargo ücreti olarak aldıklarını, dolandırma kastı olmadığını, eski eşi olan …’ya ait hesaptan parayı kendisinin çektiğini, yanında çalışan … isimli biri olup olmadığını hatırlamadığını beyan etmiştir.
3. Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı yönünde 14/05/2018 tarihli rapor düzenlendiği görülmüştür.
4. Mahkemece, sanığın savunmasında … kredisinin nasıl alınacağına dair kitap sattığını beyan ettiği ancak müştekinin beyanından böyle bir dergi satışına ilişkin konuşmanın geçmediği, sanığın dergi sattığını beyan etmesi halinde müştekinin böyle bir dergi almak istemeyeceği, krediyi alacağını zannederek 150,00 TL’yi yatırmayı kabul ettiği anlaşılmakla, sanığın savunmasına itibar edilmeyerek dosya kapsamından sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olup itibar edilebilir olmadığı değerlendirilerek, sanığın kamu görevlisi olduğunu söylemek suretiyle hileli hareketlerle müştekiden haksız menfaat temin etmek şeklindeki eyleminin, suç tarihinden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (L) bendi kapsamında kaldığı belirlenerek, suç tarihinde (L) bendinin yürürlükte olmaması nedeniyle sanığın, lehine olan 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun 157 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca basit dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına ilişkin temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
1. … 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.07.2018 tarihli ve 2017/447 Esas, 2018/384 Karar sayılı kararında, mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiş, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği ve unsurları itibariyle oluştuğu anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda … sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
3. Karar tarihi 11.07.2018 olmasına rağmen, gerekçeli kararda “10.08.2018” olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş, TCK’nın 157 nci maddesinin
birinci fıkrasında hapis cezasının yanında adli para cezası da öngörüldüğü halde, sadece hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış ve Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli ve 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28…..2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun’un 81 inci maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.07.2018 tarihli ve 2017/447 Esas, 2018/384 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.02.2023 tarihinde karar verildi.