YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14419
KARAR NO : 2023/3502
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İskenderun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2015 tarihli ve 2014/1030 Esas, 2015/563 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İskenderun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2015 tarihli ve 2014/1030 Esas, 2015/563 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 04.10.2017 tarihli ve 2017/19561 Esas, 2017/19458 Karar sayılı kararı ile; eylemin hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilllerin takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı vermesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine İskendurun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2017 tarihli ve 2017/740 Esas, 2017/684 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmiştir.
4. İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2018 tarihli ve 2018/151 Esas, 2018/175 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, hakkında somut delil olmadan varsayımsal nedenlerle mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde sanığın kendisini kamu görevlisi olduğunu söyleyerek katılanlardan haksız menfaat elde ettiği, bu kapsamda katılanları telefonla dolandırarak …’nun hesabına para yatırmasını sağladığı, yatan bu paraları …’ya çektirerek aldığı, …’nun ise sanığın talimatları doğrultusunda banka şubelerinden para çekmeye gittiğinde sanığın güvenlik kameralarında görünmemek ve yakalanma riskinden kaçınmak amacıyla banka şubelerinden uzak bir yerde beklediği, …’nun parayı çektikten sonra sanığa verdiği iddiasıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Sanığın aşamalarda alınan beyanlarında, …, … ve … … isimli kişileri tanımadığını, müştekileri telefon ile aramadığını, kimseye kendisini Başsavcı olarak tanıtmadığını, …’ya yatan paranın çekilmesi konusunda herhangi bir talimat vermediğini, onun adına Postaneye veya başka bir bankaya para yatırtmadığını beyan ederek üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiştir.
3. Katılanlar; zararının giderilmediğini, sanıktan şikayetçi olduklarını ve davaya katılmak istediklerini beyan etmiştir.
4. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.
5. Mahkemece yapılan yargılamada yüklenen suçun sübut bulduğu kabul edilerek sanık hakkında temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Dosya kapsamı, sanık savunmaları, katılanların beyanları, teşhis tutanakları, banka dekontları, HTS kayıtları ve dosya içerisinde yer alan tüm bilgi belge ve tutanaklar bir bütün olarak değerlendirildiğinde
sanığın mahkumiyetine karar veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.07.2018 tarihli ve 2018/151 Esas, 2018/175 Karar sayılı kararında; sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.