YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14513
KARAR NO : 2022/3
KARAR TARİHİ : 10.01.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanığın yokluğunda verilen 14.10.2015 tarihli hüküm, Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/610 Tal. sayılı dosyasında 27.07.2011 tarihinde alınan savunmasında bildirdiği “… Köyü, Silvan, Diyarbakır” adresinde, aynı konutta oturan yeğeni olduğunu beyan eden….. imzasına tebliğ edilmiş ise de, UYAP üzerinden yapılan nüfus kayıt sorgulaması ve 20.11.2018 tarihli kolluk tutanağından, sanığın gerekçeli kararın tebliğ edildiği ….. ile aynı konutta oturmadığı anlaşılmakla, yapılan tebliğ işleminin usulsüz olup temyiz süresini başlatmayacağı, Tebligat Kanunu’nun 32/2. maddesi gereğince usulsüz tebliğ halinde, muhatabın hükmü öğrendiğini beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi kabul edilmesinin gerekmesi karşısında; hükümlünün 07.03.2018 tarihli temyiz talebi süresinde kabul edilerek ve Mahkemenin temyiz talebinin reddine ilişkin 13.03.2018 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın, temyiz dışı diğer sanıklarla birlikte hareket ederek katılanın cep telefonunu aradığı, kendisini başsavcı olarak tanıtmak suretiyle menfaat temin ettiği iddia olunan olayda; sanığın kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması karşısında, eylemin hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 158/1 maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdiri ile lehe yasa değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 10.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
.