YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14600
KARAR NO : 2023/3513
KARAR TARİHİ : 03.05.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2013 tarihli ve 2012/83 Esas, 2013/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin son cümlesi, 35 inci, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2013 tarihli ve 2012/83 Esas, 2013/166 Karar sayılı kararının sanık ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. (Kapatılan) Ceza Dairesinin 21.05.2018 tarihli ve 2015/5430 Esas, 2018/3657 Karar sayılı kararı ile suça konu senetlerin oluşan kira borcuna karşılık kullanılması nedeniyle önceden doğmuş bir borç için sonradan hileli davranışlarda bulunulması halinde dolandırıcılık suçunun unsurları itibarıyla oluşmayacağının gözetilmemesi ve kabule göre de, eylemin 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2018 tarihli ve 2018/199 Esas, 2018/363 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın yüklenen suçu işlediği sabit olduğu halde beraat kararı verilmesinin, usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Her ne kadar sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat hükmü kurulmuş ve gerekçeli karar başlığında suç tarihi 2011 yılı olarak gösterilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi gerektiği, somut olayda ise kambiyo senetlerinden olan iki adet bononun suçta araç olarak kullanıldığı, sübutu halinde eylemin 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı, suça konu senetlerin katılan tarafından 2009 yılında icra takibine konulması nedeniyle suç tarihinin, en aleyhe kabulle 2009 yılı olacağı belirlenmiştir.
2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
3. 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2018 tarihli ve 2018/199 Esas, 2018/363 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.05.2023 tarihinde karar verildi.