Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2021/15638 E. 2023/27 K. 09.01.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15638
KARAR NO : 2023/27
KARAR TARİHİ : 09.01.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2015 tarihli ve 2015/78 Esas, 2015/510 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca hapisten çevrili 6.000,00 TL adli para cezası ve doğrudan 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2015 tarihli ve 2015/78 Esas, 2015/510 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 05.07.2017 tarihli ve 2017/18672 Esas, 2017/17543 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma işlemlerinin yapılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2018 tarihli ve 2017/457 Esas, 2018/413 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca hapisten çevrili 6.000,00 TL adli para cezası ve doğrudan 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; HTS kayıtları getirtilmeden eksik inceleme sonucu karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık … ve temyiz dışı sanık … ‘un katılan …’ı evlendirecekleri vaadiyle kandırıp katılandan 6.000,00 TL değerinde altın ve 6.500,00 TL nakit para aldıkları anlaşılmaktadır.
2. Sanık, katılanı hayatı boyunca hiç görmediğini beyan ederek inkara yönelik savunmada bulunmuştur.
3. Tanık….’ın ifadesinin katılanın iddialarını doğrular yönde olduğu görülmüştür.
4. Katılan … ile tanık….’nın … Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği ifade esnasında sanığı teşhis ettikleri belirlenmiştir.
5. Katılan ile sanık arasında uzlaşma sağlanamamıştır.
6. Mahkemece, sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda … sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2018 tarihli ve 2017/457 Esas, 2018/413 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen adli para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.09.2018 tarihli ve 2017/457 Esas, 2018/413 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine ve ödenmeyen kısmın hapis cezasına çevrilmesine” şeklindeki bölümler çıkartılarak yerine “ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun’un 6545 sayılı Kanunla değişik 106/3. maddesi gereğince infazına” cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2023 tarihinde karar verildi.