YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16127
KARAR NO : 2023/3750
KARAR TARİHİ : 09.05.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/170Esas,2019/72Karar
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2014 tarihli ve 2013/481 Esas, 2014/237 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6.000TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2014 tarihli ve 2013/481 Esas, 2014/237 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 13.03.2018 tarihli ve 2018/1954 Esas, 2018/1717 Karar sayılı kararıyla; “sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine, İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/170 Esas, 2019/72 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ve aleyhe bozma yasağı kapsamında 6.000TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hakkında kurulan mahkumiyet hükmü usul ve yasaya aykırı olduğundan bozulmasına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılan ile sanığın aynı işyerinde çalıştıkları, sanığın göğüs kanseri olan katılana oğlunun doktor olduğunu, Ege Üniversitesinde çalıştığını oğlunun kendisine yardımcı olabileceğini, hastaneye para vermeden tedavi ettirebileceğini, göğüs estetiği yaptırabileceğini söyleyerek önce 5000 TL daha sonra da 2000 TL olmak üzere toplam 7000 TL para aldığı, bir süre sonra katılan ile birlikte çalıştığı iş yerinden ayrıldığı, katılanın sanığı telefonlarından arayarak parasını vermesini yada estetik ameliyat yaptırmasını istediğinde aldığı parayı iade etmediği iddiasıyla sanık hakkında kamu davası açılmıştır.
2. Sanık aşamalarda alınan beyanında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.
3. Katılan içinde bulunduğu zor durumdan faydalanarak kendisini dolandıran sanıktan şikayetçi olduğunu, katılmak istediğini beyan etmiştir.
4. Dosyada dinlenilen tek tanık S.T ‘de katılanın iddialarını destekler nitelikte beyanda bulunmuştur.
5. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.
6. Mahkemesince sanık hakkında dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
1. İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/170 Esas, 2019/72 Karar sayılı kararında; katılan ve tanık beyanları, sanığın savunması, uzlaşmanın sağlanamadığına dair rapor ile dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek kurulan mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/170 Esas, 2019/72 Karar sayılı kararı ile sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmüm, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
09.05.2023 tarihinde karar verildi.