YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/17406
KARAR NO : 2023/1127
KARAR TARİHİ : 01.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/42 E., 2015/14 K.
SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 Sayılı ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2015 tarihli ve 2013/42 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında
a.Nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkralarıı, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ve 1.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b.Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, suç kastının bulunmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, Volkan İnşaat isimli şirketten şap makinesi almak istediği, şirketin teminat istemesi üzerine muhasebe ve finans sorumlusu olan mağdur … ile birlikte Yalvaç Tapu Müdürlüğü’ne gittiği ve Isparta / Yalvaç ilçesi, Bahtiyar Köyü Taşlıksu Mevkiindeki 538 Ada 1325 Parsel ve Bahtiyar köyü Köyiçi mevkiindeki 3256 ada 117 parsel sayılı taşınmazların …’a satışı için tapu senetlerini tapu müdürlüğü görevlilerine ibraz ettiği, tapu müdürlüğü görevlilerince tapu senetlerinin sahte olduğu tespit edilerek 02.06.2011 tarihli tutanağın tanzim edildiği anlaşılmıştır.
2. Sanık …, Yalvaç’ta bulunan suça konu 2 adet taşınmazın satışı konusunda emlakçılık yapan temyiz dışı sanık … ile anlaştığını, Fransa’da olduğu için …’ya el yazısı ile vekalet verdiğini ve bu vekaletnameyi posta ile eşi Ayşe’ye gönderdiğini, eşi Ayşe’nin vekaletnameyi …’ya elden teslim ettiğini, …’nın da vekaletnameye istinaden tapuları adına çıkardığını, daha sonra eşinin tapuları …’dan aldığını, Volkan İnşaat isimli firma ile iki adet makine alma konusunda anlaştığını, firmanın teminat istemesine nedeniyle daha önce …’dan aldığı Yalvaç’da bulunan 2 adet taşınmazı devredebileceğini belirtmesi üzerine firma yetkilisi … ile Yalvaç Tapu Müdürlüğüne gittiklerini, tapu müdürlüğündeki görevlilerin tapularda belirtilen yerlerin bulunmadığını ve tapuların sahte olduğunu belirttiklerini, suç kastının olmadığını savunmuştur. Temyiz dışı sanık … ise; suça konu senetleri sanık …’e kendisinin vermediğini beyan etmiştir.
3. Yalvaç Tapu Müdürlüğü görevlileri olan tutanak tanıkları S.M., H.K. ve S.S. sanık tarafından Yalvaç Tapu Müdürlüğüne sunulan tapu senetlerindeki yerin mevcut olmadığını, tapu senetlerinin altında imzaları bulunan Abdullah Küçükelli ve Hüseyin Altıntaş isimli şahısların şu ana kadar Tapu Müdürlüğünde görevli olmadıklarını beyan etmişlerdir.
4. Antalya Kriminal Polis Laboratuvarından alınan 30.12.2011 tarihleri ekspertiz raporunda tapu senetlerinde bulunan imzaların sanık … ve temyiz dışı sanık …’nın eli ürünü olduğuna ilişkin yeterli kaligrafik bulguların tespit edilemediği, tetkike konu tapu senetlerinin ilk nazarda dikkati çekip kolaylıkla anlaşılabilecek sahtecilik arıza ve emaresi olmadığı, menşeinden araştırılmadıkları cihetle söz konusu tapu senetlerinin aldatma kabiliyetini haiz oldukları görüşü bildirilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Gerekçeli karar başlığında “02.06.2012” olarak gösterilen suç tarihinin “02.06.2011” olarak mahallinde düzeltilmesi; 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
3. Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2015 tarihli ve 2013/42 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılabilmesi için tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşmesinden sonra ikinci suçun işlenmesi gerekli olup; sanık hakkında tekerrüre esas alınan Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/265 Esas, 2012/178 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün 22.06.2016 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, yargılamaya konu suçun bu tarihten önce işlenmiş olması nedeniyle tekerrüre esas olamayacağının gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiş, söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2015 tarihli ve 2013/42 Esas, 2015/14 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, tekerrüre ilişkin (C) numaralı fıkrasının çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.03.2023 tarihinde karar verildi.