YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18970
KARAR NO : 2023/2080
KARAR TARİHİ : 28.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/75 E., 2015/160 K.
SUÇLAR :Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat
TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet Savcısı, sanık …
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Kahramanmaraş 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2015 tarihli ve 2014/75 Esas, 2015/160 Karar sayılı kararı ile
1.Sanık … hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
2.Sanık … hakkında,
a)Nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) ve son bentleri, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 65.820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b)Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 58 inci maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Cumhuriyet savcısının sanık … hakkında kurulan beraat hükümleri yönünden temyiz isteği, sanığın diğer sanık … ile iştirak halinde yüklenen suçları işlediği halde beraatine karar verilmesinin hatalı olduğuna,bu nedenle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.
2. Sanık …’ın temyiz isteği; yüklenen suçlarla ilgisinin olmadığına, diğer sanık …’in yanında çalıştığına, sicili bozuk olduğu için diğer sanığın çekleri kendisine yazdırdığına, eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine, hükümlerin bozulması ve beraatine karar verilmesi talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık …’ın 16.06.2014 tarihli 2014/77 Talimat numarasıyla Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesince alınan savunmasının, dosya kapsamıyla uyumlu olmadığı gibi UYAP üzerinden yapılan incelemede sanık hakkında farklı bir olay nedeniyle Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2013/301 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülen kovuşturmada sanığın 21.05.2014 tarihli 2014/131 Talimat numarasıyla Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesince alınan savunmasıyla, dosyadaki savunmanın tamamen aynı olduğunun ve bu kapsamda dosya konusu suçlarla ilgili olarak sanığın usulune uygun savunmasının alınmadığının anlaşılması karşısında, sanığın yüklenen suçlardan usulüne uygun savunması alınarak sonucuna göre sanıklar … ve …’in hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kahramanmaraş 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 28.04.2015 tarihli ve 2014/75 Esas, 2015/160 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının ve sanık …’ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.03.2023 tarihinde karar verildi.