YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19104
KARAR NO : 2023/2594
KARAR TARİHİ : 05.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kayseri 7.Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2014 tarihli ve 2012/414 Esas, 2014/362 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci ve 53 üncü maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; dolandırıcılık suçundan, aynı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ve 40,00 TL adli para cezasına mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 05.05.2014 tarihinde kesinleşmiştir.
2. Sanığın, Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2015 tarihli ve 2014/601 Esas, 2015/16 Karar karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 21.07.2014 tarihinde işlediği, kasten yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 15.01.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine iş bu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.
3.Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2015/68 Esas, 2015/459 Karar sayılı kararı ile Kayseri 7.Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.04.2014 tarihli ve 2012/414 Esas, 2014/362 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 207 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hak yoksunluklarına; dolandırıcılık suçundan aynı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ve 40,00 TL adli para cezasına ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği, devreden site yönetimi kurulu üyeleri …, … … ve sanık … ile devralan site yönetim kurulu üyeleri …, … Karaköse ve … arasında imzalanan 16.01.2011 tarihli “Kayseri Melikgazi 2. Etap Toki Konutları Devir Teslim Protokolü” ile bankamatik kartı ve otp cihazının devir edildiği, Ziraat Bankasına yapılan havaleye ilişkin makbuzun otp cihazı olmadan alınmasının mümkün olmadığı, 18.01.2011 tarihli ödeme dekontunun alınmasına sanığın iştirakinin olmadığı, sanığın imza inkarında bulunmadığı, … tarafından gönderilen havalenin tarihinin 27.10.2010 olduğu, sanığın buna ilişkin bilgileri A4 kağıdına yazdığı, yeni yönetimin 18.01.2011 tarihinde OTP cihazını kullanarak sanığın daha önce yazdığı A4 kağıdını kullanmak suretiyle internet ortamından makbuza ait çıktıyı aldığı, devreden yönetim kurulu üyesi … …’ın duruma şahit olduğu, ancak tanık dinletme talebinin reddedildiği, Kayseri 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/460 Esas sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda, sanığın görev aldığı döneme ait herhangi bir usulsüzlük tespit edilemediğini bildirildiği nedenleriyle hükmün bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.11.2014 tarihli ve 2013/830 Esas 2014/502 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrasına göre hükmün açıklanmasına dair kararda, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141 inci maddesinin üçüncü fıkrası 5271 sayılı Kanun’un 34 ve 230 uncu maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine imkan sağlayacak biçimde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, bu delillere göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerekirken; somut olayda sanığın sabit kabul edilen fiillerinin ne olduğu belirtilip buna dayanak olan deliller gösterilip tartışılmadan gerekçesiz hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2015/68 Esas, 2015/459 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.04.2023 tarihinde karar verildi.