Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2021/19317 E. 2023/3821 K. 10.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19317
KARAR NO : 2023/3821
KARAR TARİHİ : 10.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi, mahkûmiyet

Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.09.2015 tarihli ve 2015/27 Esas, 2015/126 Karar sayılı sanık … hakkında verilen ek kararı ile 26.05.2015 tarihli ve 2015/27 Esas, 2015/126 Karar sayılı sanık … hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2015/27 Esas, 2015/126 Karar sayılı kararı ile;
1. Sanık … hakkında, bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından mahkumiyetine,
2. Sanık … hakkında; bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 … maddesinin birinci fıkrasının (f) ve (son) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 62.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
3. Sanık …’ün yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak 15.07.2015 tarihinde MERNİS adresine tebliğ olunan hükmün, sanık tarafından 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 10.09.2015 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; Mahkemece 11.09.2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık …’ün ek karara ilişkin temyizi; kararın tebliğ edildiği tarihte ikametinde bulunmadığı, ağabeyinin yanında çalıştığı, bu süre içinde tebliğ edilen evrakın eline ulaşmadığı, bu nedenle temyiz hakkını kullanmak istediğine ilişkindir.
2. Sanık … ise aldığı mahkumiyet hükmünü temyiz ettiğine dair dilekçe sunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR
1. … Doğal Kaynak Suları A.Ş ve … Gıda .. Ltd. Şti’nin iş yerinde 13.04.2014 tarihinde hırsızlık olayı meydana geldiği ve şirkete ait boş çekler ile müşteri çeklerinin çalındığı, çalınan çeklerle ilgili olarak İstanbul 30. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/129 Esas sayılı dosyası ile ödeme yasağı kararı verildiği, çalınan çeklerin sanıkların eline geçtiği ve sanıkların, katılan …’dan inşaat malzemesi almak için önce 29.182,18 TL değerindeki çeki kullandıkları ve bu çek karşılığında katılandan 17.04.2014 tarihinde malzeme aldıkları, daha sonra 24.04.2014 tarihinde sanık … tarafından iki adet çekin daha katılana verildiği ve malzeme alınmak istendiği, katılanın çeklerden biri üzerinde oynama yapıldığını fark etmesi üzerine durumdan şüphelendiği ve keşideci firmaları aradığında çeklerin çalıntı olduğunu öğrendiği olayla ilgili olarak yapılan soruşturma sonucunda sanıklar hakkında üzerilerine atılı suçları işledikleri iddiası ile kamu davası açılmıştır.
2. Katılan aşamalardaki beyanlarında, ilk olarak yanına sanıkların birlikte geldiklerini, kendisinin sanık … ile pazarlık yaptığını, 29.182,18 TL’lik çekin onun tarafından verildiğini, çek verilirken sanık …’ün de yanında olduğunu, bankaya sorduğunda sağlam olduğunu öğrenmesi üzerine malzeme verdiğini, ayrıca sanık …’ün … Otomotiv Ltd. Şti adına düzenlenmiş kartviziti de kendisine verdiğini, daha sonraki tarihte ise yine kendisini …’ün aradığını ve çek karşılığı yine malzeme almak istediğini söylediğini, bu çekleri kendisine sanık …’ün getirdiğini, gelen bu çeklerden biri üzerinde oynama olduğunu görünce keşidecileri aradığını ve çeklerin çalıntı olduğunu öğrendiğini, bunun üzerine polis merkezine giderek şikayetçi olduğunu, daha sonra polisler yanında iken …’ü arayarak Çorlu ilçesinde olduğunu söyleyip yanına gelmesini istediğini, yanına gelen kişinin … olduğunu ve şahsın polisler tarafından yakalandığını, beyan etmiştir.
3. Sanık …, … Otomotiv isimli iş yerinde yaklaşık bir aydır çalıştığını, şirket müdürünün … isimli soyadını bilmediği kişi olduğunu, çeklerin onun tarafından kendisine verildiğini, malzeme almasını söylediğini, kendisinin de diğer sanık … ile birlikte katılanın yanına gittiğini ve malzeme alarak çeki verdiklerini, … isimli kişinin malzemeleri boş bir araziye indirmelerini söylediği, bir gün sonra arayarak … isimli kişinin iş yerine bırakmalarını söylediğini, kendisinin de söyleneni yaptığını, parayı …’e teslim ettiğini, …’in kimlik bilgilerini bilmediğini, kartviziti de onun bastırdığını, sonraki çeklerden haberi olmadığını beyan etmiş, mahkemece alınan savunmasında ise …’in malzemeleri satacak birini bul demesi nedeniyle tanıdığı olan … ile buluştuğunu, yanlarında diğer sanığın da olduğunu ve malzemeleri ona sattığını, parayı …’e verdiğini beyan etmiştir.
4. Sanık …, diğer sanıkla bir ay önce işsiz olduğu bir dönemde tanıştığını, iş konusunda yardımcı olabileceğini söylediği ve kendisinin de kabul ettiğini, sanık …’in ehliyeti alındığı için kendisi adına araç kiraladıklarını, bu araç ile katılanın yanında gittiklerini, sanık …’in katılandan malzeme aldığını, bu malzemeleri polislere gösterdiği yere indirdiklerini, bir hafta sonra sanık …’in kendisine kapalı bir zarf vererek katılana götürmesini istediğini, katılana verip onun tarafından açılınca içinde çeklerin bulunduğunu öğrendiğini, zarfı verdikten sonra katılanın yanından ayrıldığını, katılan ile kendisinin anlaşma sözleşme yapmadığını, çeklerin çalıntı olduğundan haberdar olmadığını, kendisinin diğer sanığın yanında günlüğü 100,00 TL’den çalıştığını söylemiş, mahkemece alınan ifadesinde ise diğer sanığı pazarcılık yapması sebebiyle tanıdığını, daha sonra inşaat alanında çalışacağını söyleyerek yanında çalışmasını istediğini, katılanla yapılan alım satımdan haberdar olmadığını, sadece onunla birlikte katılanın yanına gittiğini ancak kendisinin arabada beklediğini, yakalandığı gün de diğer sanığın işi olduğunu ve kendisinin gitmesini söylediği için katılanın yanına malzemeleri karşılamak için kendisinin gittiğini beyan etmiştir.
5. Dosya arasında bulunan müzekkere cevabına göre, … Otomotiv isimli bir şirketin ticaret sicil kayıtlarında bulunmadığı tespit edilmiştir.
6. Mahkemece sanıkların eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek katılanı dolandırdıklarının, sanıklar savunmaları, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından sabit olduğu kabul edilerek haklarında temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
A.Sanık …’ün Ek Karara ilişkin Temyizi Yönünden
Sanığın yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak 15.07.2015 tarihinde MERNİS adresine tebliğ olunan hükmün, sanık tarafından 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 10.09.2015 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği, 1412 sayılı Kanun’un 305 … maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 … maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna … yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeden” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
B.Sanık … Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
1. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının ve hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği şeklinde karar verilmiş ise de, 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun’un 81 … maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; 5237 sayılı Kanun’un 158 … maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün adli para cezasının, suçtan elde edilmeye çalışılan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun’un 52 nci maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz istemi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.09.2015 tarihli ve 2015/27 Esas, 2015/126 Karar sayılı ek kararında sanık … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmediğinden sanık … hakkında verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararın ve Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2015/27 Esas, 2015/126 Karar sayılı kararında sanık … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık …’ün temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.