YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/19372
KARAR NO : 2023/4835
KARAR TARİHİ : 06.06.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2015 tarihli ve 2015/22 Esas, 2015/237 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı;
1. Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 158 … maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 168 … maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, … yönünden ayrıca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,
2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 37 nci maddesi delaletiyle aynı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, … yönünden ayrıca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’ün temyiz istemi; kendi aracını sattığından işleri için araca ihtiyaç duyduğuna, diğer sanığın kendisinde ehliyet olduğunu söylediğine, ancak söz konusu ehliyetin sahte olduğunu bilmediğine, bilse protokole kendi kimliğini ve adresini ibraz etmeyeceğine, cezaevine girince aracı şikâyetçiye iade ettirdiğine, kalan borcunu da ödeyeceğine, üzerine atılı suçlarla alakası olmadığına,
Sanık …’in temyiz istemi; olayda herhangi bir kastı ve art niyeti bulunmadığına, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, re’sen nazara alınacak nedenlerle kararın bozulmasına,
ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanıkların fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek aslı ele geçirilemeyen katılan …’in kimlik bilgileri ile düzenlenmiş ancak üzerinde sanık …’in fotoğrafı bulunan … belgesi ile şikâyetçiye ait firmadan 06.12.2013 tarihli sözleşme ile araç kiraladıkları, aynı tarihli sözleşme ekindeki senedi sanık …’ün kendi adına, sanık …’in sahte … belgesine istinaden katılan … adına imzaladığı, sözleşmeye konu borcun bir kısmının ödenmemesi üzerine şikâyetçi tarafından katılan … ile sanık … hakkında icra takibi başlatıldığı, bu şekilde sanıkların sahte … belgesini kullanarak araç kiralama sözleşmesi ve senet düzenlemek suretiyle üzerlerine atılı suçları işledikleri iddia ve kabul edilmiştir.
2. Sanık … savunmasında üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiş ise de diğer sanığı … olarak tanıdığını beyan etmiş ancak suça konu sözleşme ve senedin, kimlik bilgileri ile sahte … belgesi düzenlenen … adına imzalanmış olduğu görülmüştür.
3. Sanık … savunmasında olay ortaya çıkınca ehliyeti kırıp attığını, suç işleme kastı ile hareket etmediğini beyan etmiştir.
4. Suça konu kiralama sözleşmesi ile senedin Mahkemece incelenerek unsurlarının tam olduğu ve belgenin sahte olduğunu düşündürecek iz ve emare bulunmadığı tespitlerinin yapılmış olduğu; suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği görülmüştür.
5. Sanıklar hakkında takdiren 5237 sayılı Kanun’un 50 nci ve 51 … maddeleri ile 5271 sayılı Kanun’un 231 … maddesinin beşinci fıkrası hükümleri uygulanmamıştır.
IV. GEREKÇE
A. Sanık … Yönünden
1. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
B. Sanık … Yönünden
1. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Tekerrüre esas alınan ilamda sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 … maddesinin uygulanmış olması karşısında, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun ve hakkında 5275 sayılı Kanun’un 108 … maddesinin üçüncü fıkrasında belirlenen “ikinci defa tekerrür” hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
4. Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2015 tarihli ve 2015/22 Esas, 2015/237 Karar sayılı kararında Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.06.2013 tarihli ve 2012/13-1332 Esas, 2013/316 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere 5237 sayılı Kanun’un 58 … maddesinin uygulanmasına karar verildiği halde kazanılmış hakka konu olmayan cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine hükmolunmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
A. Sanık … Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2015 tarihli ve 2015/22 Esas, 2015/237 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B. Sanık … Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2015 tarihli ve 2015/22 Esas, 2015/237 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümlere ”mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine” ibaresinden sonra gelmek üzere ”cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibareleri eklenmek suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.06.2023 tarihinde karar verildi.