Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2021/22625 E. 2023/4398 K. 24.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/22625
KARAR NO : 2023/4398
KARAR TARİHİ : 24.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Temyizin kapsamına göre Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2012 tarihli ve 2012/1284 numaralı iddianamesiyle sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, resmi belgede sahtecilik suçundan aynı Kanun’un 204 üncü ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları ile her iki suç açısından da 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.
2. Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2013 tarihli ve 2013/65 Esas, 2013/45 Karar sayılı kararı ile araç satışının gerçekleştiği noterlik kurumunun kamu kurumu olmaması nedeniyle eylemin nitelikli dolandırıcılık değil basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna işaret edilerek asliye ceza mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiştir .
3. Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2013 tarihli ve 2013/119 Esas, 2013/574 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a) Dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci ve 62 nci maddelerinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 6.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü ve 62 nci maddelerinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına
Karar verilmiştir.
4. Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 26.04.2018 tarihli ve 2018/3018 Esas, 2018/4024 Karar sayılı kararıyla sanığın eyleminde kamu kurumu olan Emniyet Genel Müdürlüğünün maddi varlıklarından olan şase numarasının hile unsuru olarak kullanılması ve Trafik Tescil Müdürlüğünün maddi varlıklarından olan ruhsat ile plakaların kullanılması nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 158 … maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık ve bununla bağlantılı olarak resmi belgede sahtecilik suçlarının oluşup oluşmayacağının değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğuna işaret edilerek ayrıca aleyhe temyiz bulunmadığından sanığın kazanılmış haklarının da saklı tutulması gerektiği belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir.
5. Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2018 tarihli ve 2018/451 Esas, 2018/492 Karar sayılı kararıyla bozma kararına uyularak görevsizlik kararı verilmiştir.
6. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2019 tarihli ve 2018/307 Esas, 2019/280 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında;
a) Nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 158 … maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, önceki hüküm sanık yönünden kazanılmış hak oluşturduğundan sanığın 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,
b)Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizi, sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, bu suçların aracı borcuna karşılık devrettiği diğer sanık … ve kardeşi … tarafından işlendiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1.Konya İl Emniyet Müdürlüğüne 07.06.2011 tarihinde 42 …… plakalı aracın change yapılmak suretiyle trafikte kullanıldığının ihbar edilmesi üzerine soruşturma başlatıldığı anlaşılmıştır.
2. … …’a ait olup 64 …… plaka sayılı 1998 model Opel Vectra marka aracın 19.06.2008 tarihinde yanarak kullanılmaz hale geldiği, bilahare …’ın 1.200,00 TL ye yanan arcını hurda alım satımı yapan …’a sattığı, üç yıl sonra 28.03.2011 tarihinde …’un talebiyle … …’un temyiz dışı sanık … …’a sözü edilen aracı devrettiği belirlenmiştir.
3. Sanık …’ın 2010 yılında hacizli ve yakalamalı olan 42 ……. plakalı aracını borcu mukabilinde temyiz dışı sanık …’e ve kardeşi …’e haricen devrettiği anlaşılmıştır.
4. Temyiz dışı sanık … …’ın araçları change ederek yanan aracın motor bloğunu ve şasi numarasını hacizli araca takmak suretiyle 25.05.2011 tarihinde …’a 8.750, 00 TL’ye sattığı, ekspertiz raporuna göre de change işleminin aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirlenmiştir.
5. Her iki aracı birden aynı tarihlerde elinde bulunduran temyiz dışı sanık … … ilk beyanında aracı internetten görüp sağlam şekilde … …’tan 9.500,00 TL ‘ye satın aldıktan sonra ihtiyaç nedeniyle katılana ucuza sattığını belirtirken, diğer beyanında aracı kim olduğunu gösteremediği …’dan aldığını, resmi kaydı … …’un adına olduğundan devrini bu kişiden aldığını beyan etmiştir.
6. Sanık … ise borcu mukabilinde aracı temyiz dışı sanık … ve kardeşi …’e haricen devrettiğini savunmuştur.
7. Mahkemece sanık …’ın temyiz dışı sanık ile hacizli aracın şasi numarasını yanık aracın şasi numarası ile değiştirip, yanık aracın motor bloğunu hacizli araca takarak sahtecilik yaptıktan sonra 42 … plakalı araçmış gibi noterlikte katılan …’a sattıkları ve haksız menfaat temin etttikleri kabulüyle her iki suçtan da sanığın mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Suç tarihinin change yapılan aracın katılana satıldığı 25.05.2011 yerine 07.06.2011 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün hata olarak görülmüştür.
2. Adli emanetin 2011/5138 sırasına kayıtlı plakalar, motorlu trafik belgesi ve araç tescil belgesi ile 10.06.2011 tarihli oto yediemin teslim tutanağı başlıklı belgeyle yediemin olarak tanık … …’a teslim edilen katılan … adına tescilli 42 ….plaka sayılı araç hakkında bir karar verilmemiş ise de, bu hususta mahallinde her zaman bir karar verilmesi olanaklı görülmüştür.
3. Sanık hakkında ilk hükümde 10 ay hapis cezası ve 6.840,00 TL adli para cezasına hükmedilmesine dair sonuç cezanın kazanılmış hak olduğu dikkate alınmadan kazanılmış hak miktarının 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştirilen husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2019 tarihli ve 2018/307 Esas, 2019/280 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden, eleştirilen hususlar dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.