YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/22889
KARAR NO : 2023/4168
KARAR TARİHİ : 17.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2014 tarihli ve 2013/761 Esas, 2014/536 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00.TL adli para cezası ve doğrudan 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.10.2014 tarihli ve 2013/761 Esas, 2014/536 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 04.07.2017 tarihli ve 2017/16214 Esas, 2017/17236 Karar sayılı kararı ile “…sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 158 … maddesinin birinci fıkrasının (L) bendinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillleri takdir ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden…” bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine, Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2017 tarihli ve 2017/625 Esas, 2017/ 215 Karar sayılı kararı ile mahkemenin görevsizliğine ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 158 … maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi gereğince yargılanıp sübutu halinde cezalandırılmasına için karar kesinleştiğinde Şanlıurfa Nöbetçi Ağır Ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
4. Görevsizlik kararı üzerine, Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.11.2017 tarihli ve 2017/837 Esas, 2017/515 Karar sayılı kararı ile “… davaya konu suçun Denizli Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesinin yetkisi alanı içerisine girdiği anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun’un 12 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince mahkemenin yetkisizliğine ve sanık hakında 5237 sayılı Kanun’un 158 … maddesinin (L) bendinin tatbiki istemiyle karar kesinleştiğinde dava dosyasının yetkili ve görevli Denizli Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
5. Yetkisizlik kararı üzerine, Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2018/1 Esas, 2019/114 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00.TL adli para cezası ve doğrudan 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık, herhangi bir neden belirtmeden karar temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, katılan …’ı arayarak kendisini cumhuriyet savcısı olarak tanıtıp eşine küfür ettiğini belirtip tedirgin ederek vermiş olduğu hakkında aynı suçtan Şanlıurfa 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2012 tarihli ve 2011/748 Esas, 2012/864 Karar sayılı ilami ile beraat hükmü verilen … …’nin hesap numarasına 2.800,00 TL yatırdığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmasında; temyiz dışı diğer sanık … …’ın uzaktan akrabası olduğunu, kendisi kart istediği için 10-15 civarı hesap kartı güvendiği için verdiğini, suçlamalar ile bir ilgisi bulunmadığını beyan etmiştir.
3. Temyiz dışı sanık … …, sanık …’in savunmasını doğrulamayarak, suçlamaaları kabul etmediğini, diğer sanığın kendisine iftira attığını beyan etmiştir.
4. Katılanlar aşamalarda alınan beyanlarında, suç tarihinde kendisini Cumhuriyet savcısı olarak tanıtan bir şahsın kendilerini aradığını, eşine küfredildiğini iddia edip bankaya para yatırılmasını istemesi üzerine tedirgin olduklarından beyan edilen hesaba 2.800,00.TL para yatırdıklarını, sanıktan şikayetçi olduklarını beyan etmişlerdir.
5. Temyize konu olay ile ilgili ilk olarak, paranın yatırıldığı hesabın sahibi … … hakkında Şanlıurfa 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 13.09.2012 tarihli ve 2011/748 Esas sayılı dosyası ile dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı, sanık …’un tanık olarak beyanının alındığı ve sanık hakkında mahkemenin 13.09.2012 tarihli ve 2011/748 Esas, 2012/864 Karar sayılı ilamı ile sanığın beraatine ve sanıklar hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.
6. Bila tarihli uzlaştırma raporunda uzlaşmanın sağlanamadığı belirtilmiştir.
7. Mahkemece sanığın katılana yönelik sübut bulan eyleminin, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 158 … maddesinin birinci fıkrasına eklenen (L) bendi kapsamında düzenlenen kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabul edilmekle birlikte, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası lehe kabul edilerek sanığın bu maddeye göre cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık savunması, katılan beyanı, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkûmiyetine karar veren Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2018/1 Esas, 2019/114 Karar sayılı kararında herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2018/1 Esas, 2019/114 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.