YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2648
KARAR NO : 2023/2698
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Mühür bozma
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2013 tarihli ve 2013/312 Esas, 2013/848 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmolunan 5 ay hapis cezasının, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar itiraz olunmadan 22.11.2013 tarihinde kesinleşmiştir.
2. Sanığın denetim süresi içinde 05.05.2014 tarihinde işlediği mühür bozma suçundan Samsun 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2015/5 Esas, 2015/292 Karar sayılı mahkûmiyet kararının kesin nitelikte olduğunun ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/389 Esas, 2016/182 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son bendi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 22.11.2013 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 05.05.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek ve gerekçeli karar başlığında “14.02.2013” şeklinde hatalı gösterilen suç tarihinin, “Kaçak/Usulsüz Elektrik Tespit Tutanağı”‘nın düzenlendiği “03.07.2012” tarihi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 14.11.2013 tarihli sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2015/389 Esas, 2016/182 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.