YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/26762
KARAR NO : 2023/4071
KARAR TARİHİ : 17.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Dolandırıcılık, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2013 tarihli ve 2012/1370 Esas, 2013/1293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle ya da özel beceriyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 58 … maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 58 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; iftira suçundan 5237 sayılı Kanun’un 268 … maddesi delaletiyle 267 nci maddesi, 62 nci maddesi, 58 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.12.2013 tarihli ve 2012/1370 Esas, 2013/1293 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 28.02.2018 tarihli ve 2015/4920 Esas, 2018/2027 Karar sayılı kararı ile hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2019 tarihli ve 2018/399 Esas, 2019/61 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 141 … maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; iftira suçundan 5237 sayılı Kanun’un 268 … maddesi delaletiyle 267 nci maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrasıı ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2019 tarihli ve 2018/399 Esas, 2019/61 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 29.05.2019 tarihli ve 2019/8878 Esas, 2019/9898 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan kurulan hükmün onanmasına; dolandırıcılık ve iftira suçlarından kurulan hükümlerin ise bozulmasına karar verilmiştir.
5. Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2019 tarihli ve 2019/589 Esas, 2019/1012 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun’un 268 … maddesi delaletiyle 267 nci maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın temyiz isteği; hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkumiyet kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR
Sanığın, 27.05.2011 tarihinde katılan …’a ait … belgesiyle şikayetçi …’in işletmeciliğini yaptığı iş yerinden 16 RC 430 plaka sayılı aracı kiraladığı ve 29.05.2011 tarihinde bu araç ile seyir halindeyken yol kontrolü yapan trafik ekiplerince durdurulduğu, yapılan alkol testi sonucunda 0.72 promil alkollü olduğunun belirlendiği, sanığın polis memurlarına katılan … ‘a ait … belgesini ibraz etmesi nedeniyle trafik idari para cezası karar tutanağı ve … belgesi geri alma tutanağının … adına düzenlendiği, sanığın bu suretle üzerine atılı dolandırıcılık ve iftira suçlarını işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV.GEREKÇE
A. Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Sanığın, 27.05.2011 tarihinde katılan …’a ait … belgesiyle şikayetçi …’ın işletmeciliğini yaptığı iş yerinden 16 RC 430 plaka sayılı aracı kiralamak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda; sanığın dolandırıcılık suçunu Emniyet Genel Müdürlüğünün maddi varlığı olan … belgesi kullanarak gerçekleştirmesi nedeniyle eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 158 … maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasi parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
B. Başkasına Ait Kimlik veya Kimlik Bilgilerinin Kullanılması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
1. Yargıtay 12. Ceza Dairesinin yerleşik içtihatlarına göre güvenli şekilde alkollü araç kullanma sınırının 100 promil olarak kabul edildiği, kişinin bu sınırın üzerinde alkollü araç kullanırken yakalanması durumunda 5237 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesindeki “trafik güvenliğini tehlikeye sokma” suçunun oluşacağı, aynı Kanun’un 268 … maddesinde düzenlenen “başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması” suçunun oluşması için de; failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmasının gerekmesi karşısında sanığın 0.72 promil alkollü olduğunun tespit edilmesi nedeniyle bir başkası adına soruşturma ve kovuşturma yapılmasını gerektirecek bir suç isnadında bulunmadığı anlaşılmakla eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 206 ncı maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
2. Kabule göre de;
a. Sanığa isnat edilen başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 … maddesiyle eklenen geçici beşinci maddenin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usûlü yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptal edilmiş olduğu; 14.07.2021 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun’un 22 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 250 nci maddenin on birinci fıkrasına eklenen “Seri muhakeme usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz” şeklindeki hükmün, ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
b. Gerekçeli karar başlığında suç adının “başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması” yerine ” iftira” olarak yanlış yazılması,
Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 14.Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2019 tarihli ve 2019/589 Esas, 2019/1012Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden dolandırıcılık suçu bakımından başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Aynı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.