YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/27352
KARAR NO : 2023/5808
KARAR TARİHİ : 11.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/551 E., 2020/85 K.

Sanık … kızı … hakkındaki hükmü temyiz etmiş ise de, Aycan Özcanhakkındaki mahkumiyet hükmünün bozma öncesi temyiz edilmeksizin kesinleştiği, ayrıca … hakkında yeniden hüküm kurulmuş olsa da, bu hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşılmakla yalnızca sanık … hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Sanık … hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2013 tarihli ve 2012/656 Esas, 2013/414 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2013 tarihli ve 2012/656 Esas, 2013/414 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 31.05.2017 tarihli ve 2015/14005 Esas, 2017/12765 Karar sayılı kararı ile “sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma sonrası dosya uzlaştırma bürosuna gönderilmiş ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığından Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2020 tarihli ve 2017/551 Esas, 2020/85 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis ve 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; aynı dilekçe ile kendi mahkumiyeti için eksik araştırma ile karar verildiğine, temyiz hakkını kullanmak istediğine; kızı … adına da kızının suçsuz olduğuna, iftira atıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık …’ın temyiz dışı sanık … ile birlikte katılanların ortaklaşa işlettikleri iş yerinden boya ve inşaat malzemesi almak sureti ile katılanlarla yakınlık kurdukları, sanıkların adliyelerdeki icra dairelerine kiralanan araçlar için ihaleye girdiklerini, ihaleye katılanlar için de girebileceklerini
söyleyip katılanları kandırarak ikamet belgesi, nüfus cüzdan sureti, adli sicil kaydı gibi belgeleri katılanlara çıkarttırarak masraf adı altında katılanlardan 9.150,00 TL para aldıkları, sanıkların katılanların iş yerinden aldıkları malzemelerin parasını da ödemeden ortadan kayboldukları, durumu araştıran katılanların dolandırıldıklarını anladıkları, sanıklara ödedikleri parayı geri alamadıkları, bu suretle sanık …’ın temyiz dışı sanık … ile birlikte hileli hareketlerle katılanları kandırıp katılanların zararına kendilerinin yararına menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işledikleri iddiasıyla kamu davası açılmıştır.
2. Sanık savunmasında üzerine atılı suçu kabul etmemiştir.
3. Katılanlar aşamalarda benzer beyanda bulunarak sanıkların kendilerini dolandırdıklarını, zararlarının giderilmediğini söylemişlerdir.
4. Mahkemece sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Gerekçeli karar başlığında 01.09.2011 tarihi yerine 2011 olarak hatalı yazılan suç tarihinin mahallinde düzeltilmesi ve sanık hakkında tekerrüre esas alınan, Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2009 tarihli ve 2005/119 Esas, 2009/841 Karar sayılı ilamına konu 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (765 sayılı Kanun) 503 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki suçun karşılığı olan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçununun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi gereğince uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Sanık hakkında tayin olunan 1 yıl 6 ay hapis cezasından 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 1 yıl 3 ay yerine 15 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.01.2020 tarihli ve 2017/551 Esas, 2020/85 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.07.2023 tarihinde karar verildi.