Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2021/27371 E. 2023/3306 K. 26.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/27371
KARAR NO : 2023/3306
KARAR TARİHİ : 26.04.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2012 tarihli ve 2011/133 Esas, 2012/190 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
2. Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2012 tarihli ve 2011/133 Esas, 2012/190 Karar sayılı kararının katılanlar …, …, …, … vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay(Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 04.10.2017 tarihli ve 2017/456 Esas, 2017/19541 Karar sayılı ilamıyla eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2019 tarihli ve 2018/262 Esas, 2019/211 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında katılanlar …, …, …, …, …, …, …, şikâyetçiler …, … ve …’a karşı dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 10 kez 1 yıl hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümleri uygulanmadığına ve delil yetersizliğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın 2011 yılının Mart ayında Erciş ilçesine gelerek, Dostlar Kasabı adı altında iş yeri açtığı, Erciş ilçesinde kendisini güvenilir şahıs olarak tanıtmak amacıyla yaptığı hayvan alım satımlarında ödemeleri nakit olarak belli aralıklarla yaptığı, ancak daha sonraki alış verişlerde kendisini borçlandırdığı ve borçlarını ödemeyerek Erciş ilçesinden kaçtığı iddia edilmiştir.
2. Sanık, katılanlardan hayvan aldığını, bir dönem maddi durumu iyi olmadığı için katılanlara olan borcunu belli bir süre ödeyemediğini, daha sonrasında tüm borçlarını ödediğini savunmuştur.
3. Atılı suçun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.
4. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
5. Mahkemece, sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği sabit görülerek temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
A. Sanığın, Katılanlar …, …, … ve …’a Yönelik Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden
1. Sanığın, katılan …’den 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca aynı suç işleme kararının icrası kapsamında Kanun’un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek, haksız menfaat temin ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında katılan …’e yönelik kurulan hüküm yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanığın, Katılanlar …, …, … ve Şikâyetçiler …, … ve …’a Yönelik Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden
Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.12.2012 tarihli ve 2011/133 Esas, 2012/190 Karar sayılı kararıyla, sanığın …, …, …, …, …, …, …, …, … ve …’a yönelik eylemleri nedeniyle beraat kararı verildiği, kararların katılanlar …, …, … ve … vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay(Kapatılan) 15. Ceza Dairesince eksik inceleme nedeniyle araştırma bozması yapıldığı, sanığın katılanlar …, …, … ve şikâyetçiler …, … ve …’a yönelik eylemleri nedeniyle verilen beraat kararlarının temyiz edilmediği ve bu nedenle temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin kabul edilmesi gerektiği, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin bozma kararı sonrasında sehven yargılamaya dahil edilmiş oldukları anlaşıldığından, sonra yapılan tüm işlem ve kararların hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR
A. Sanığın, Katılanlar …, …, … Ve …’a Yönelik Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümününün (A) bendinde açıklanan nedenle Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2019 tarihli ve 2018/262 Esas, 2019/211 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanığın, Katılanlar …, …, … ve Şikâyetçiler …, … ve …’a Yönelik Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Erciş Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2019 tarihli ve 2018/262 Esas, 2019/211 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.