YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/30460
KARAR NO : 2023/2704
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/749 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, eksik inceleme ve araştırma sonucu hükümler kurulduğuna ve re’sen nazara alınacak hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE
Katılanın, sanık … aracılığıyla sanıklar … ve … ile tanıştığı, sanık …’in katılana bir bakanlıkta müsteşar yardımcısı olduğunu, KPSS’ye gerek kalmadan devlet kadrosunda işe aldırabileceğini söylerek masraflar için 2.500,00 TL istediği, katılanın parayı banka aracılığı ile yolladığı, sanıkların paranın ellerine geçmediğini söylemeleri üzerine Ankara, Kızılay’da buluşarak sanıklar … ve …’e elden 7.500,00 TL daha verdiği, sanıkların iştirak halinde dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan olayda, sanık …’in kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması karşısında sanıkların eylemlerinin hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla beraat hükümleri kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/749 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönlerin incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.