Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2021/30625 E. 2023/10791 K. 25.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/30625
KARAR NO : 2023/10791
KARAR TARİHİ : 25.12.2023

MAHKEMES :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/31 E., 2016/5 K.
SUÇLAR : Sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/31 Esas, 2016/5 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a. Katılan …’a karşı sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 244 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
b. Şikâyetçi Berrin’e karşı sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 244 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
c. Katılan …’ye karşı bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, aynı fıkranın son cümlesi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, 07.06.2012 tarihinde, katılan …’a ait … mail adresini ve bu adrese bağlı Facebook hesabının şifresini kırarak…ın adı altında katılan …’den sigorta ödemesi adı altında 60,00 TL para istediği, …nin kredi kartıyla ödeme yapabileceğini söylemesi üzerine …nin kart bilgilerini istediği ancak …nin görüştüğü kişiden şüphelenmesi nedeniyle parayı yatırmadığı, yine 12.062012 tarihinde bu kez de şikâyetçi … kullanmakta olduğu [email protected] mail adresini ve bu adrese bağlı Facebook hesabının şifresini kırarak şikâyetçinin arkadaşlarından Facebook üzerinden Akbank’a ait … kart numaralı ve … müşteri numaralı hesaba para istediği, ancak arkadaşlarının para isteyen kişinin şikâyetçi olmadığını anlamaları üzerine bahse konu hesaba para yatırmadıkları anlaşılmıştır.
2. Sanık üzerine atılı suçlamaları kabul etmemiştir.
3. Şikâyetçi ve katılanların aşamalardaki beyanları istikrarlıdır.
4. İstanbul Emniyet Müdürlüğünün, 12.06.2016 tarihli müzekkere cevabı, Akbank A.Ş.’nin cevabi yazısı, yine … Emniyet Müdürlüğünün müzekkere cevabı dava dosyasında mevcuttur.
5. Tanıklar M.C., B.B. ve M.A.’nın beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.
6. Sanığın güncel adlî sicil kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kasıtlı suçlardan hapis cezalarına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümlerden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “… ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “… denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen …” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
3. Sanık hakkında kurulan hükümlerde tekerrüre esas alınan, Çorlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/493 Esas ve 2011/825 Karar sayılı ilâmına konu eylemin, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalan dolandırıcılık suçuna ilişkin olduğu ve 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesi gereği uzlaşma kapsamına alındığı ve sanığın güncel adli sicil kaydında da bu ilâmın gözükmediği anlaşılmakla, tekerrüre esas başkaca mahkûmiyeti bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı anlaşıldığından, hüküm hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/31 Esas, 2016/5 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarında tekerrür hükümlerinin uygulandığı (1-e), (2-e) ve (3-g) paragrafların hükümlerden çıkarılması ve devam eden kısımların bunlara göre teselsül ettirilmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.