Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2021/3179 E. 2022/19295 K. 21.11.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3179
KARAR NO : 2022/19295
KARAR TARİHİ : 21.11.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, sahte fatura kullanma, defter, kayıt ve belgeleri gizleme


Katılan vekilinin temyiz isteminin, sanık hakkında “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan kurulan beraat hükmüne; sanığın temyiz isteminin ise, mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1-Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu yönünden:
Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, 213 sayılı VUK’nin 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve istendiğinde ibraz edilme zorunluluğu bulunduğu anlaşılmakla; somut olayda, 2009-2010-2011 ve 2012 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin ibrazı talebini içerir 08.04.2013 tarihli ve AGB-A-857/100-64 sayılı istem yazısının, 09.04.2013 tarihinde ikamet adresinde sanığın babasına tebliğ edilmesine karşın, satış faturaları ile 2 adet alış faturasının ibraz edilmediğinin belirtilmesi, sanığın savunmasında ibraz edemediği belgeleri kaybettiğini beyan etmesi karşısında, dosya içerisinde asılları bulunan isteme yazısı ve tebliğ alındısından da anlaşıldığı üzere, usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen bir kısım faturalarını ibraz edemeyen sanık yönünden, tüm unsurları itibarıyla oluşan “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken, hatalı gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi yasaya aykırı,
2-2009, 2010, 2011, 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçları yönünden:
Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçları yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.