YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/32367
KARAR NO : 2023/5083
KARAR TARİHİ : 13.06.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.2016 tarihli ve 2013/6 Esas, 2016/175 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında ayrı ayrı;
1. Banka ve kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 158 … maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve (son) cümlesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesi uyarınca 3’er yıl hapis ve 3.000,00’er TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2’şer yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’in temyizi, atılı suçların sübut bulmadığına, ilişkindir.
Sanık … müdafiinin temyizi, sanığın suça konu çekin sahte olduğunu bilmediğine, eylem nedeniyle menfaat temin etmediğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Katılan …’ın sanık …’den alacaklı olduğu, 14.06.2011 tarihinde adı geçen sanığın katılana olan borcunu çek ile ödeyeceği vaadi ile yanına çağırdığı, katılanın sanık …’in yanına gittiğinde sanık …’in de olay yerinde bulunduğu ve kendisini … … olarak tanıttığı, arkasında … … cirosu bulunan suça konu 04.07.2011 keşide tarihli ve 19.500,00 TL bedelli çeki vermeyi teklif edip karşılığında borç ile alacak arasındaki fark olan 1.500,00 TL’yi katılandan istedikleri, katılanın da bu bedeli sanıklara verip suça konu çeki aldığı bankaya ibraz ettiğinde sahte olduğunu ortaya çıktığı, katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları, teşhis işlemi, tanık beyanı, kriminal raporu ve Mahkeme heyeti gözlemi uyarınca sabit kabul edilerek sanıkların cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/463 Esas ve 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun’un 81 … maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi ve gerekçeli karar başlığında 04.07.2011 şeklinde yazılan suç tarihinin 14.06.2011 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık … müdafii ve sanık …’in yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çanakkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.05.2016 tarihli ve 2013/6, 2016/175 Karar sayılı kararında sanık … müdafii ile sanık … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık … müdafii ile sanık …’in temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
13.06.2023 tarihinde karar verildi.