YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/37399
KARAR NO : 2021/9847
KARAR TARİHİ : 08.11.2021
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme mercisi Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu ve Tebligat Kanunu 10. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adrese kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bulunmaması halinde kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan yasanın 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması halinde ise, adresin araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği, sanığın yokluğunda verilen hükmün, duruşmada beyan ettiği cezaevi adresine çıkartıldığı, cezaevinde bulunmadığından tebliğ edilmeksizin iade üzerine duruşmada bildirdiği diğer adresine çıkartılıp, adresten taşınması nedeniyle bila tebliğ iadesi üzerine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle hükmün kesinleştirildiği; ancak dosya kapsamında sanığa daha önce yapılmış bir tebligat işleminin bulunmaması ve açıklanan nedenlerle yapılan bu tebliğin usulsüz olup temyiz süresini başlatmayacağı anlaşılmakla, eski hale getirme talebinin kabulüyle sanığın öğrenme üzerine 15.03.2017 tarihinde yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Kendisini … olarak tanıtan temyiz dışı sanık … ile kendisini … olarak tanıtan sanık …’ın … Rent A Car isimli işyerine gidip tanık …’den … plakalı … marka aracı kiralayıp, … sitesinde araç kendilerine aitmiş gibi satış ilanı verdikleri, ilanı görüp aracı almak isteyen katılan …’un yanına arkadaşı tanık …’yi de alarak iki sanıkla buluştukları, katılanın araç bedeli olarak elden 38.500 TL’yi ödediği, aracın devir işlemi için notere gidecekleri sırada bahaneler uydurarak kayıplara karıştıkları olayda; katılanın sanıklarla yüzyüze buluşup araç alımı konusunda anlaşarak parayı elden verdiği, sanıklar ve katılanın ilk etapta internet vasıtası ile iletişim kurdukları ancak aracı görüp parasını verip devrini almak maksadı ile temyiz dışı sanık … ve sanık … ile yüzyüze geldikleri, bu kapsamda bilişim sisteminin aldatıcılığının ortadan kalktığı, sanığın sübut bulan eyleminin hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırmaya tabi kılınan “basit dolandırıcılık” suçunu oluşturmasına karşın vasıfta hataya düşülerek nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,
Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.08.2017 tarihli ek kararla sanık hakkındaki infazın durdurulmasına karar verilmesine ve infaz dosyasının bila infaz iade edilmesine karşın UYAP sisteminden yapılan sorgulamada sanığın bu suçtan da cezaevinde göründüğünün anlaşılması karşısında, ilerde doğabilecek telafisi mümkün bulunmayan zararların önlenmesi bakımından, sanık hakkındaki hükmün bu aşamada İNFAZININ DURDURULMASINA, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal TAHLİYESİNE, sanığın tahliyesi için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı’na yazı yazılmasına, 08.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.