YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/37466
KARAR NO : 2023/3822
KARAR TARİHİ : 10.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura kullanma
HÜKÜMLER : Beraat

Sanık …’un temyiz isteği yönünden; sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinde düzenlenen sahte fatura kullanma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği, ancak sanığın hakkındaki beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yarar bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümlerin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, katılan İstanbul Muhakemat Müdürlüğü vekilinin yokluğunda verilen hükmün, İstanbul Vergi Dairesi Denetim Grup Müdürlüğü vekiline tebliğ edildiği, bu nedenle katılan kurum vekilinin öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek ve aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 24.12.2019 tarihli ve 2017/72 Esas, 2019/9975 Karar sayılı bozma ilamı üzerine, İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/79 Esas, 2020/423 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2008 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyizi; verilen beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
2. Sanık …’un temyizi; suçlamaları kabul etmediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanıklar hakkında, Şişli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 24.12.2010 tarihli ve 2010/31424 Esas sayılı iddianamesi ile açılan 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin 213 sayılı Kanun’un 367 nci maddesi gereğince kovuşturma şartı olan mütalaanın verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığınca bildirilmesi nedeniyle dava şartı yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, sanıkların atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
A.Sanık …’un Temyizi Yönünden
Sanık hakkında 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinde düzenlenen sahte fatura kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verildiği, ancak sanığın hakkındaki beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yarar bulunmadığından; temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereğince REDDİNE,

B. Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/79 Esas, 2020/423 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının, kovuşturma şartının gerçekleşmemesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.