YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/37644
KARAR NO : 2022/18737
KARAR TARİHİ : 09.11.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Vergi Usul Kanunu’na aykırılık
…
1-Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanığın yokluğunda verilen hüküm öncelikle sorgusunda bildirdiği aynı zamanda MERNİS adresi olan adrese tebliğe çıkarıldığı ve adreste oturmadığından çıkış mercine iade edildiği, daha sonra MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2 maddesine göre tebligat çıkarıldığı anlaşıldığından tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır.
Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 03.03.2016 tarihinde tebliğ olunan hükmün, sanık tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Tebligat Kanunu’nun 11.maddesi uyarınca, vekille takip edilen davalarda tebligatın vekile yapılması zorunlu olup, yoklukta verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın 05.02.2016 tarihinde katılan kurum memuruna tebliğ edilmesinin temyiz süresini başlatmayacağı ve katılan kurum vekilinin öğrenme üzerine hükmü yasal süresi içerisinde vekalet ücretiyle sınırlı temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine 1800 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1500 TL vekalet ücretine hükmedilmesi,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki 1500 ibaresinin 1800 olarak değiştirilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.