Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2021/38816 E. 2023/5479 K. 21.06.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/38816
KARAR NO : 2023/5479
KARAR TARİHİ : 21.06.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, basit dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan
ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2013/54 Esas, 2015/106 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında katılanlar … ve …’ya yönelik eylemleri nedeniyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca ikişer kez 4 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2013/54 Esas, 2015/106 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 02.12.2019 tarihli ve 2019/9720 Esas, 2019/13601 Karar sayılı kararı ile hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.
3. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/4 Esas, 2020/253 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 158 … maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; basit dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık … müdafiinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine, sanık hakkında ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşıldığına ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına ilişkindir.
2. Sanık …’in temyiz isteği, hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Kardeş olan sanıkların 29.06.2011 tarihinde katılan …’nın sahibi olduğu iş yerine araç kiralamak amacıyla geldikleri ve aslen …’a ait … plaka sayılı aracı kiraladıkları, sanık …’in, kendisini … olarak tanıtıp … adına düzenlenmiş ancak üzerinde kendi fotoğrafı olan ve aslı ele geçirilemeyen … belgesini ibraz ederek araç kiralama sözleşmesini imzaladığı, sanık …’in ise katılan …’ya kendisine ait … belgesinin fotokopisini verdiği, sanıkların aracı kira süresi bitmesine rağmen iade etmedikleri ve katılan …’ya haricen sattıkları, katılan …’nun aracı devrini almak için ruhsat sahibi …’a ulaştığında durumun anlaşıldığı iddia ve kabul olunmuştur.
2. Sanıklar üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmemişlerdir.
3. Sanıkların üzerlerine atılı basit dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, ancak sanıklar ile katılan …’nun edim konusunda anlaşamamaları sebebiyle uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.
4. Mahkemece sanıkların, katılan …’ya yönelik eylemlerinin kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, katılan …’ya yönelik eylemlerinin ise basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuş; suçun işleniş biçimi, sanıkların kastının ağırlığı ve amaçladıkları saik göz önünde bulundurularak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmiş ve sanıkların geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanıkların savunmaları, katılanların beyanları, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların mahkûmiyetine karar veren mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemi; Mahkemenin, sanıklar hakkında alt sınırdan uzaklaşarak ceza tayin etmesi ve takdiri indirim uygulanmamasına ilişkin gerekçesi yeterli ve hukuka bulunmuştur.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık … müdafii, ile sanık …’in yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/4 Esas, 2020/253 Karar sayılı kararında sanık … müdafii ve sanık … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık … müdafii ve sanık …’in temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.06.2023 tarihinde karar verildi.