YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/40283
KARAR NO : 2021/13597
KARAR TARİHİ : 27.12.2021
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının
araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 311. maddesine göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme mercisi Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, mahkemenin 27.06.2019- 01.08.2019- 15.06.2020- 14.09.2021 tarihli ek kararlarının eski hale getirme isteminin reddi yönünden hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde yer alan adresi araştırılarak buraya tebligat yapılması, bulunmaması halinde kendisine daha önce kanuni usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun’un 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması halinde ise, adres araştırması ile yeni adres tespitine çalışılıp, bulunamaması halinde ilanen tebligat yapılması gerektiği nazara alındığında; sanığın yokluğunda verilen hükmün, duruşmada beyan ettiği adresine çıkartıldığı, tanınmadığından tebliğ edilmeksizin iadesi üzerine diğer bir adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle hükmün kesinleştirildiği; ancak dosya kapsamında sanığa daha önce yapılmış bir tebligat işleminin bulunmaması ve açıklanan nedenlerle Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapılan bu tebliğin hukuki bir geçerliliğinin bulunmadığı, aynı Kanun’un 32/2. maddesi gereğince usulsüz tebliğ halinde, muhatabın hükmü öğrendiğini beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi kabul edilmesi gerektiği, de dikkate alınarak sanığın 30.11.2015- 29.04.2019 tarihli dilekçeleriyle esas ve karar numarası belirtmek suretiyle uzlaştırma, 18.01.2016 tarihinde mahsup talebinde bulunduğu ve 30.11.2015 tarihli dilekçesinin temyiz iradesi taşımadığı gözetilerek yapılan incelemede;
Sanığın, yokluğunda verilip, 30.11.2015 tarihinde öğrendiği 17.09.2010 tarihli hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 20.06.2019 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanık ve müdafisinin, yerinde görülmeyen eski hale getirme ve temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 27.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.