YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/43498
KARAR NO : 2022/1145
KARAR TARİHİ : 25.01.2022
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Sanık …’ın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2013 tarihli ve 2010/130 Esas, 2013/317 Karar sayılı ilamının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 05.10.2017 tarih ve 2015/4445 Esas, 2017/6406 Karar sayılı “onama” kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2021 tarihli 2021/145877 sayılı yazısı ile sanık lehine itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanun’un 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK’nin 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,
Dairemizin, sanık …’ hakkında Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2013 tarihli ve 2010/130 Esas, 2013/317 Karar sayılı ilamı ile “resmi belgede sahtecilik” suçundan verilmiş olan mahkumiyet hükmüne ilişkin Dairemizin 05.10.2017 tarih ve 2015/4445 Esas, 2017/6406 Karar sayılı “onama” kararının KALDIRILMASINA,
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Tekerrüre esas alınan İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/521 Esas, 2006/650 Karar sayılı dosyasına konu suç tarihinde sanığın 18 yaşından küçük olduğu ve 5237 sayılı TCK’nin 58/5. maddesi uyarınca söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ve adli sicil kaydına göre sanığın tekerrüre esas alınabilecek nitelikte başkaca bir hükümlülüğünün de bulunmadığı gözetilmeksizin sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin bölümün tamamen çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.