YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5626
KARAR NO : 2023/2117
KARAR TARİHİ : 28.03.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
KARAR TARİHİ: 11.04.2016
SAYISI : 2016/57 Esas, 2016/297 Karar
SUÇ: Mühür bozma
HÜKÜM: Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ:Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2013 tarihli ve 2011/545 Esas, 2013/39 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karar 20.02.2013 tarihinde kesinleşmiştir.
2. Sanığın Samsun 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2015 tarihli ve 2015/4 Esas, 2015/504 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 16.06.2014 tarihinde işlediği, kasten yaralama suçundan kesin nitelikte adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.
3. Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2016 tarihli ve 2016/57 Esas, 2016/297 Karar
sayılı kararı ile, sanık hakkında mühür bozma suçundan, beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi gereğince, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 20.02.2013 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 16.06.2014 tarihine kadar dava zamanaşımı süresinin durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 30.10.2012 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2016 tarihli ve 2016/57 Esas, 2016/297 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.