YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10804
KARAR NO : 2023/2085
KARAR TARİHİ : 28.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevliye yalan beyanda bulunmak
KARAR : Temyiz talebinin süresinde olmamasından dolayı reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2022 tarihli ve 1997/1584 Esas, 1997/1368 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30/12/1997 tarihli ve 1997/1584 Esas , 1997/1368 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında görevliye yalan beyanda bulunmak suçundan, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 343 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 81 inci maddeleri uyarınca uyarınca neticeten 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2022 tarihli ve 1997/1584 Esas, 1997/1368 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, karar yüzüne okunurken temyize ilişkin hususların ve ilgili kanun maddelerinin anlatılmadığına ve kararda da gösterilmediğine, temyiz talebinin kabul edilmesi talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
30/12/1997 tarihinde yüzüne karşı tefhim olunan karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 09.08.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2022 tarihli ve 1997/1584 Esas, 1997/1368 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.03.2023 tarihinde karar verildi.