YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11376
KARAR NO : 2023/212
KARAR TARİHİ : 18.01.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının, vb., tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07…..2012 tarihli ve 2011/267 Esas, 2012/173 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan Mahkemenin temyiz isteminin reddine dair ek kararlarının hukuki değerden yoksun bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen hükmün, öncelikle sanığın bilinen son adresleri olan “… … … 22309 … … …” ve “… Mahallesi … Sokak No: 15 …/…” adreslerine tebliğe çıkartıldığı, 7201 sayılı Tebligat Kanunun 25/a nıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca T.C. … Konsosluğu aracılığıyla “… … … 22309 … … …” adresine çıkartılan tebligatın “adı geçenin o adreste bulunmadığı/ikamet etmediği” açıklaması ile iade geldiği hususunun T.C. … Başkonsolosluğunun 08.08.2012 tarihli yazısından anlaşıldığı, sanığın oturduğu adres olarak belirttiği diğer bir adresi olan “… Mahallesi … Sokak No: 15 …/…” adresine çıkartılan tebligatın 19…..2012 tarihinde “… mahalesinde … sokak yoktur, muhatap aynı mahallede … sokakta soruldu , ismen tanınmıyor, açık adresi tespit edilemedi” açıklaması ile iade geldiği, bilahare adres araştırması yapıldığı ancak sanığın adresinin tespit edilemediği, UYAP üzerinde yapılan sorgulamada sanığın yurt içinde MERNİS adresinin de bulunmadığı, sanığa tebligat yapılamaması üzerine kararın 18.01.2012 tarihinde ilanen tebliğ edildiği, sanığın ilanen tebliğ edilen karara karşı karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 30.05.2022 ve sonraki tarihli dilekçeleriyle eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2023 tarihinde karar verildi.