YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11473
KARAR NO : 2023/863
KARAR TARİHİ : 22.02.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :2018/868 E., 2022/540 K.
SUÇ :Vergi Usul Kanunu’na aykırılık
HÜKÜM : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2013 tarihli ve 2013/22 Esas, 2013/167 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2007, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından beraat, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Kanunun 359 uncu maddesinin b bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 12.09.2018 tarihli ve 2016/5220 Esas, 2018/6795 Karar sayılı kararı ile 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından eksik inceleme ve araştırma ile kurulan hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

3.İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2018/868 Esas, 2022/540 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davalarının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 67 nci maddesinin birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, zamanaşımı süresinin dolmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanığa yüklenen 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) bendi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 67 nci maddede zamanaşımı kesen sebeplerin düzenlendiği, kurulan tüm hükümler yönünden zamanaşımını kesen son sebebin 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu hakkında kurulan 18.03.2013 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu, bu tarihten hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2022 tarihli ve 2018/868 Esas, 2022/540 Karar sayılı kararı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2023 tarihinde karar verildi.