YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/1895
KARAR NO : 2023/3812
KARAR TARİHİ : 10.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura düzenleme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2013/520 Esas, 2016/322 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına; 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Kanun’un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık …’in temyiz istemi gerekçesizdir.
2. Sanık … müdafinin temyiz istemi; şirkette çalışan olan ve fatura düzenlemeyen sanık hakkında eksik araştırma ve inceleme ile verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulması talebine ilişkindir.
3. Sanık … müdafinin temyiz istemi; şirkette sözleşme ile kısa süre çalışan ve şirketin faaliyetlerinden şüphelenerek soruşturma tarihinden çok önce ihbarda bulanan, şirkette ortaklığı ve yetkisi bulunmayan sanık hakkında mahkumiyete yeterli delil bulunmadan verilen mahkumiyet kararlarının bozulması talebine ilişkindir.
4. Sanık …’ın temyiz istemi; şirketi 26.08.2009 tarihinde devrettiğini, bu tarihten sonra şirketle alakasının kalmadığını, yeni şirket sahiplerinin beyanlarının doğru olmadığını belirterek kendisini mağdur eden mahkumiyet kararlarının bozulmasını talep etmiştir.
III. GEREKÇE
Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2013/520 Esas, 2016/322 Karar sayılı kararına yönelik sanık …, sanık … müdafii, sanık … müdafii ve sanık …’ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.