YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/3951
KARAR NO : 2022/19525
KARAR TARİHİ : 23.11.2022
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : Düzeltilerek esastan ret
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar …, …,… … ile sanık …’ın müdafisi
Sanık … müdafisinin duruşma istemi 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi kapsamında uygun görülmediğinden incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek yapılan incelemede:
A-Sanık … hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen düzeltilerek esastan ret kararına yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.”, aynı Kanun’un 294. maddesinin ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” ve aynı Kanun’un 301. maddesinin ”Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.” şeklindeki düzenlemeler gözetilerek, sanığın temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz nedeni göstermediği ayrıca usulüne uygun şekilde “CMK 295/1.fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayan (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği aksi halde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği” hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile de gerekçeli kararın tebliğ edilmesine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi vermeği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nın 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,
B-Sanıklar …, … ve … hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen düzeltilerek esastan ret kararına yönelik sanık … ve … ile sanık … müdafisinin temyizlerinin incelenmesinde;
Sanık … hakkındaki ilk derece mahkemesi olan İzmir 4.Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/46 Esas ve 2019/244 Karar sayılı ilamında, Şişli 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/675 Esas ve 2010/1818 Karar sayılı “10 ay hapis cezasına” ilişkin ilamının tekerrüre esas alındığı ve bu karara yönelik aleyhe istinaf bulunmadığı da gözetilerek, 5271 sayılı CMK’nin 283/1 ve 5275 sayılı Kanun’un 108/2 maddeleri gereğince koşullu salıvermeye eklenerek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilan nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmalarda ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanıklar tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık … ve … ile sanık … müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmesine, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.