YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/404
KARAR NO : 2023/1526
KARAR TARİHİ : 14.03.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/605 E., 2021/386 K.
SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya (Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesinin, 22.11.2013 tarihli ve 2012/669 Esas, 2013/844 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 156 ncı maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddesi ikinci ve dördüncü fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 8 ay 10 gün hapis ve 6.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Antalya (Kapatılan) 5. Sulh Ceza Mahkemesinin, 22.11.2013 tarihli ve 2012/669 Esas, 2013/844 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 07.06.2017 tarihli ve 2017/6893 Esas, 2017/13931 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerekliliği nedeni ile dosya bozularak mahalline gönderilmiştir.
3. Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2018 tarihli ve 2017/528 Esas, 2018/670 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma işlemlerinin başarısız kalması üzerine sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 156 ncı maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddesi ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 8 ay 10 gün hapis ve 6.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2018 tarihli ve 2017/528 Esas, 2018/670 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 20.10.2020 tarihli ve 2019/1135 Esas, 2020/10108 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekliliği nedeni ile dosya bozularak mahallîne gönderilmiştir.
5. Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2021 tarihli ve 2020/605 Esas, 2021/386 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 156 ncı maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddesi ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 8 ay 10 gün hapis ve 6.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın yetkilisi olduğu UCS İnşaat Taahhüt isimli şirket ile katılana ait 3A Aydınlatma Sistemleri Limited Şirketi arasında binanın tadilat işleri için 26.11.2010 tarihli sözleşme yapıldığı ve sanığa yapılacak iş karşılığı 05.03.2011 keşide tarihli 35.000,00 TL bedelli, 28.03.2010 keşide tarihli 7.500,00 TL bedelli, 14.03.2010 keşide tarihli 7.500,00 TL bedelli çeklerin verildiği, iş yapılmadan evvel karşılıklı anlaşma ile üstlenilmiş işe dair sözleşmenin fesh edildiği ve sanığın almış olduğu çekleri iade edeceğine dair tutanaklar düzenlendiği ancak bu tutanaklara rağmen çekleri iade etmediği, sanığın çeklerden 35.000,00 TL bedelli olanı Antalya 8. İcra Müdürlüğünün 2011/2751 Esas sayılı dosyasında, 7.500,00 TL bedelli çeklerden birisini İzmir 21. İcra Müdürlüğünün 2010/10436 Esas sayılı dosyasında icra takibine koyarak bedelsiz senedi kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul olmuştur.
2. Sanık ile katılan arasındaki hizmet sözleşmesi sureti, işin fesh edildiğine ve çeklerin iadesine yönelik “tutanaktır” başlıklı yazılar dosya arasına alınmıştır.
3. 35.000,00 TL’lik çeke ilişkin Antalya 8. İcra Müdürlüğünün 2011/2751 Esas sayılı takip talebi sureti dosya arasına alınmıştır.
4. Sanığın üzerine atılı bedelsiz senedi kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.
5. Mahkemesince sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin yirmi birinci fıkrası gereği uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihten uzlaştırmacının raporunu düzenleyerek uzlaştırma bürosuna verdiği tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;
Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2021 tarihli ve 2020/605 Esas, 2021/386 Karar sayılı kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.06.2021 tarihli, 2020/605 Esas, 2021/386 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.03.2023 tarihinde karar verildi.