Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2022/5820 E. 2022/19549 K. 23.11.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5820
KARAR NO : 2022/19549
KARAR TARİHİ : 23.11.2022

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
İTİRAZ YAZISININ TARİHİ-SAYISI: 05.07.2022 KD-2022/81976
İTİRAZ EDİLEN DAİRE KARARI : Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 11.04.2022 tarih, 2022/1795 Esas ve 2022/6168 Karar sayılı ilamı

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan yapılan yargılama sonunda; İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2021 tarihli, 2019/682 Esas ve 2021/68 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün sanık müdafisi tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.04.2022 tarih, 2022/1795 Esas ve 2022/6168 Karar sayılı “Ret” kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2022 tarihli yazısı ile itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6252 sayılı Kanun’un 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK’nin 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 11.04.2022 tarih, 2022/1795 Esas ve 2022/6168 Karar sayılı ret kararının KALDIRILMASINA,
05/08/2017 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun’un 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 291. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve bölge adliye mahkemelerinin kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği; ancak bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay’dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK’un 305 ila 326. maddelerinin uygulanması gerektiği ve 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden, hüküm fıkrasında kanun yoluna başvuru süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifade kullanılmış olması karşısında sanık müdafisinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.