YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6124
KARAR NO : 2023/3016
KARAR TARİHİ : 12.04.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun
(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2016 tarihli ve 2012/385 Esas, 2016/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 inci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
2. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2012/385 Esas, 2016/26 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.09.2021 tarihli ve 2021/33462 Esas, 2021/6478 Karar sayılı kararı ile hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.03.2022 tarihli ve 2021/613 Esas, 2022/125 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 inci maddesinin birinci fıkrası, 52 inci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi, katılandan menfaat temin etmediğine, eksik araştırma ile karar verildiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Tebliğname Yönünden
İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.03.2022 tarihli ve 2021/613 Esas, 2022/125 Karar sayılı kararının, sanığa 09.04.2022 tarihinde tebliğ edildiği, bir haftalık yasal sürenin son gününün hafta sonuna denk gelmesi nedeniyle sanığın bu kararı 18.04.2022 tarihinde temyiz ettiği ve temyiz isteminin kanunî süresinde olduğu belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.
B. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 157 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzayacağı belirtilmiştir.
3. Sanığın üzerine atılı “dolandırıcılık” suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle mahkemece dosya uzlaştırmacıya tevdi edildikten sonra. ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı 24.11.2021 tarihinden uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği 12.01.2022 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu belirlenmiştir.
4. Her ne kadar gerekçeli karar başlığında suç tarihi 25.04.2011 olarak yazılmış ise de; katılanın şikayet dilekçesi ve alınan beyanında, 2010 yılı Nisan ayında sanık ile tanıştığını, tanıştıktan 3 gün sonra 1.000,00 TL para verdiğini, 3 gün sonra da 5.000,00 TL verdiğini beyan etmesi karşısında, müşterinin sanık ile tanışma tarihinin 30 Nisan olduğu kabul edilirse suç tarihininse en aleyhe kabulle 06.05.2010 tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.03.2022 tarihli ve 2021/613 Esas, 2022/125 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.04.2023 tarihinde karar verildi.