Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2022/6500 E. 2022/18734 K. 09.11.2022 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6500
KARAR NO : 2022/18734
KARAR TARİHİ : 09.11.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLÜ : …
SUÇ : Vergi Usul Kanunu’na aykırılık

Hükümlü … hakkında Vergi Usul Kanununa aykırılık suçundan 30 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 15.01.2002 tarihli, 2001/11283 Esas ve 2002/58 Karar sayılı kararı ile onanarak 15.01.2002 tarihinde kesinleştiği, hükümlünün 4811 sayılı Kanundan faydalanması ve belirlenen taksitleri ödemesi üzerine Mahkemenin bila tarihli ek kararı ile aynı Kanun’un 14/1. maddesi gereğince hükmün infazına yer olmadığına karar verildiği, aşamalarda sanık müdafiin memnu hakların iadesi talebi üzerine Mahkeme tarafından son olarak 20.09.2021 tarihli ek karar ile “….hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşmadığı”…” gerekçesiyle talebin reddine karar verildiği ve bu kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay’a gönderildiği anlaşılmıştır.
5352 sayılı Adli Sicil Kanunu 13/A maddesinde yer alan, ”5237 sayılı Türk Ceza Kanunu dışındaki kanunların belli bir suçtan dolayı veya belli bir cezaya mahkûmiyete bağladığı hak yoksunluklarının giderilebilmesi için, yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilir. Bunun için; Türk Ceza Kanunu’nun 53 üncü maddesinin beşinci ve altıncı fıkraları saklı kalmak kaydıyla, a) Mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, b) Kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekir.” şeklindeki düzenleme karşısında;
Sanığın belirlenen süre içinde suç işlememesi, kolluk marifetiyle yapılan araştırmalarda hayatını iyi halli olarak sürdürdüğünün tespit edilmesi, 4811 sayılı Kanuna göre belirlenen taksitlerin ödemelerini gerçekleştirmesi ve tüm dosya kapsamına göre talebin kabulünün gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.