YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6851
KARAR NO : 2022/19332
KARAR TARİHİ : 21.11.2022

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜMLER : Mahkemenin 28.03.2019 tarihli, 2019/32 Esas ve 2019/106 Karar sayılı kararında direnilerek sanıkların mahkumiyeti
TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanıklar müdafii

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin İzmir 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2013 tarihli, 2011/258 Esas ve 2013/11 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.08.2014 tarihli ve 15-2013/110204 sayılı tebliğnamesi ile 23. Ceza Dairesine geldiği, Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 28.12.2016 tarihli, 2015/11368 Esas ve 2016/11247 Karar sayılı kararıyla sanıkların mahkumiyetleri yerine beraatlerine hükmedilmesi nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verildiği, bozma kararından sonra yapılan yargılama sonucu Mahkemenin sanıkların mahkumiyetine ilişkin 09.11.2017 tarihli, 2017/17 Esas ve 2017/343 Karar sayılı kararının sanıklar ve müdafileri tarafından temyizi üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.02.2018 tarihli ve 15-2018/4148 sayılı tebliğnamesiyle 15. Ceza Dairesine geldiği, (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 30.01.2019 tarihli, 2018/1383 Esas ve 2019/138 Karar sayılı kararıyla sanıkların üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatleri yerine mahkumiyetlerine hükmedilmesi nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verildiği, bozma kararından sonra yapılan yargılama sonucu; Mahkemenin 28.03.2019 tarihli, 2019/32 Esas ve 2019/106 Karar sayılı kararı ile direnme kararı verildiği, bu karara yönelik sanıklar müdafisinin temyizi üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.06.2019 tarihli ve 15-2019/56825 sayılı tebliğnamesi ile 15. Ceza Dairesine geldiği, (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 06.10.2020 tarihli, 2019/5494 Esas ve 2020/9478 Karar sayılı kararıyla mahkemenin direnme kararının yerinde görülmemesi nedeniyle temyiz talebinin incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.03.2021 tarihli, 2020/15-392 Esas ve 2021/69 Karar sayılı kararıyla direnme nedenlerinin gösterilmemesi ve ilk hükümdeki gerekçenin aynen tekrarlanması nedeniyle direnme kararının diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verildiği, bozma kararından sonra yapılan yargılama sonucunda mahkemenin 08.04.2022 tarihli, 2021/425 Esas ve 2022/137 Karar sayılı kararı ile yeniden direnme kararı verildiği anlaşılmış olmakla,
02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 307. maddesinin 4. fıkrası gereğince dairemize gelen dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1) Sanıklar … ve … hakkında verilen direnme kararına yönelik temyiz incelemesinde;
İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2022 tarihli, 2021/425 Esas ve 2022/137 Karar sayılı direnme kararı yerinde görüldüğünden direnmenin KABULÜNE,
Yargıtay (Kapatılan) 15 Ceza Dairesinin 30.01.2019 tarihli, 2018/1383 Esas ve 2019/138 Karar sayılı bozma kararının sanıklar … ve … bakımından KALDIRILMASINA,
Katılan vekilinin temyiz talebinin vekalet ücretine yönelik sanıklar müdafiin temyiz talebinin ise hükmün esasına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıklar müdafiin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
1) Sanıklar hakkında “520” tam gün olarak belirlenen adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL’den olmak üzere 10.400,00 TL adli para cezasına çevrilmesi gerekirken hesap hatası sonucu 20.800,00 TL adli para cezasına çevrilmesi suretiyle sanıklar hakkında fazla adli para cezası tayini,
2) Sanıkların mahkumiyetine hükmedildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunması gerektiği gözetilmeden eksik vekalet ücretine hükmedilmesi,
Yasaya aykırı, katılan vekili ile sanıklar müdafiin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki “20.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına” ibaresinin çıkartılarak yerine “10.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına“ ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasındaki vekalet ücretine ilişkin paragrafın çıkartılarak yerine “Katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 10.250 TL avukatlık ücretinin sanıklardan alınıp katılana verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında verilen direnme kararına yönelik temyiz incelemesinde;
Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 30.01.2019 tarihli, 2018/1383 Esas ve 2019/138 Karar sayılı kararındaki bozma gerekçesi usul ve yasaya uygun olduğundan kararda değişiklik yapılmasına yer olmadığına, dosyanın incelenmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 21.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

…