YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7635
KARAR NO : 2022/15801
KARAR TARİHİ : 10.10.2022
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
…
Sanık … hakkında, Bucak Cumhuriyet Başsavcılığının 07.08.2015 tarihli, 2015/695 Soruşturma ve 2015/731 Esas sayılı iddianamesi ile 5237 sayılı TCK‘nin 157. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı, Bucak Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2016 tarihli, 2015/900 Esas ve 2016/103 Karar sayılı ilamı ile sanığın eyleminin TCK‘nin 158/1-f. maddesi uyarınca “bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık“ suçuna vücut vereceğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi üzerine yapılan yargılamada, Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 10.01.2017 tarihli, 2016/99 Esas ve 2017/1 Karar sayılı ilamı ile TCK‘nin 158/1-f-son, 52/1, 53, 58. maddeleri uyarınca neticeten 3 yıl hapis ve 200 TL adli para cezasına mahkûmiyetine karar verildiği ve bu kararın istinaf edilmeksizin 09.03.2017 tarihinde kesinleştiği, sanığın ilk kez 09.10.2017 tarihli dilekçesiyle kararı istinaf ettiği, Mahkemenin 15.11.2017 tarihli ek kararı ile süresinden sonra yapılan istinaf isteminin reddine karar verildiği, sanığın bu karara yönelik de istinaf talebinde bulunması üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 29.01.2018 tarihli, 2018/143 Esas ve 2018/174 Karar sayılı ilamıyla usul ve yasaya uygun bulunan ek karara yönelik istinaf isteminin reddine karar verildiği; bu karardan sonra, hükmün infazı aşamasında sanık tarafından yargılamanın yenilenmesi, kanun yararına bozma yoluna gidilmesi, TCK‘nin 58. maddesi hükümlerinin uygulanmaması talepli bir çok dilekçe gönderildiği ve mahkemece bu hususlarda verilen ek kararlar ile sanığın taleplerinin reddine karar verildiği, bu kararlara yönelik itirazların da mercisi tarafından reddedildiği; tebliğnamede belirtilen 16.01.2019 tarihli ek kararın da sanığın 25.12.2018 tarihli yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin olduğu ve itiraz üzerine bu kararın da Isparta 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2019 tarihli ve 2019/100 D.İş sayılı kararı ile reddedildiği belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ve ilgili ceza dairesine hitaben yazdığı 28.06.2021 ve 05.07.2022 tarihli dilekçeleri ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmış ise de; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1. maddesinin, “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2’nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 nci maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.” şeklinde düzenlenmesi karşısında; somut olayda, sanık hakkında incelemeye konu dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün daha önce Yargıtay incelemesinden geçmemiş, bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra ilk kez verilmiş hükümlerden olması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu ve belirtildiği üzere daha önce Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 29.01.2018 tarihli 2018/143 Esas ve 2018/174 Karar sayılı ilamıyla usul ve yasaya uygun bulunan ek karara yönelik istinaf isteminin reddine kesin olarak karar verildiğinden ve dosya kapsamına göre temyizen incelenecek bir hüküm bulunmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.