YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7686
KARAR NO : 2023/3801
KARAR TARİHİ : 10.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Osmaniye 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 24.05.2012 tarihli ve 2011/316 Esas, 2012/574 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Osmaniye 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 24.05.2012 tarihli ve 2011/316 Esas, 2012/574 Karar sayılı kararının katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay(Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 25.10.2016 tarihli ve 2014/3897 Esas, 2016/7925 Karar sayılı ilamıyla, eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine, Osmaniye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2017 tarihli ve 2016/615 Esas, 2017/503 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 156 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesi uyarınca verilen hapis cezasının ertelenmesine ve 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl denetim süresi belirlenmesine, karar verilmiştir.
4. Osmaniye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2017 tarihli ve 2016/615 Esas, 2017/503 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay(Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 18.04.2018 tarihli ve 2018/2251 Esas, 2018/2767 Karar sayılı ilamıyla, “..uzlaştırma işlemleri yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu..” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. Bozma üzerine, Osmaniye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2018 tarihli ve 2018/320 Esas, 2018/601 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 156 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesi uyarınca verilen hapis cezasının ertelenmesine ve 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl denetim süresi belirlenmesine, karar verilmiştir.
6. Osmaniye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2018 tarihli ve 2018/320 Esas, 2018/601 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay(Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 21.10.2020 tarihli ve 2019/737 Esas, 2020/10273 Karar sayılı ilamıyla, oy çokluğuyla “..basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
7. Bozma üzerine, Osmaniye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/455 Esas, 2021/73 Karar sayılı kararıyla, önceki kararda direnilmesine ve sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 156 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesi uyarınca verilen hapis cezasının ertelenmesine ve 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl denetim süresi belirlenmesine, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, direnme ve mahkumiyet kararının yanlış olduğuna, delil yetersizliği olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarihli ve 2014/2-588 Esas, 2016/123 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, yerel mahkemece direnme kararı verildiği belirtilmekle birlikte, hükmün gerekçesinin değiştirildiği, bu nedenle mahkeme kararının direnme niteliğinde olmayıp eylemli uyma olarak kabulü ve 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin yirmi birinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34 üncü maddeleri gereğince “şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu” tarih ile “uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği” tarihe kadar zamanaşımı süresinin durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 156 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin suç tarihinden temyiz inceleme tarihine tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Osmaniye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2020/455 Esas, 2021/73 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
10.05.2023 tarihinde karar verildi.