YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/7812
KARAR NO : 2023/2298
KARAR TARİHİ : 30.03.2023

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
EK KARAR TARİHİ : 29.06.2022
EK KARAR SAYISI : 2022/224 E., 2022/454 K.
SUÇ : Mühür bozma
EK KARAR : Temyiz talebinin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2022/224 Esas, 2022/454 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 24.01.2022 tarihli ve 2019/10876 Esas, 2022/1025 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.06.2022 tarihli ve 2022/224 Esas, 2022/454 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2022 tarihli ve 2022/224 Esas, 2022/454 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 276 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “kanuni sürenin geçmesinden sonra temyiz talebinde bulunulması nedeniyle” ret kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; savunması dikkate alınmadan hüküm kurulduğuna, suçsuz olduğuna, kararın usul ve aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanığın yokluğunda verilip 10.06.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 23.06.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen “temyiz talebinin reddi kararının kanuni dayanağı olarak 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası yerine 5271 sayılı Kanun’un 276 ncı maddesinin birinci fıkrasının gösterilmesi” dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2022 tarihli ve 2022/224 Esas, 2022/454 Karar sayılı ek kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından “CMK’nin 276/1 maddesi” ibaresinin çıkartılıp yerine “5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.03.2023 tarihinde karar verildi.