YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9061
KARAR NO : 2023/2642
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08/02/2011 tarihli ve 2010/10 Esas, 2011/49 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00.TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08/02/2011 tarihli ve 2010/10 Esas, 2011/49 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 29.03.2017 tarihli ve 2017/3533 Esas, 2017/8326 Karar sayılı ilâmıyla, “…hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. Madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu…” gerekçesiyle, bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine, Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2018 tarihli ve 2017/208 Esas, 2018/395 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00.TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4. Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.06.2018 tarihli ve 2017/208 Esas, 2018/395 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 09.12.2020 tarihli ve 2019/7 Esas, 2020/11843 Karar sayılı ilâmıyla, sanık müdafii tarafından yapılan temyizin süre yönünden reddine, katılanlar vekilinin temyizi yönünden ise basit yargılama usulü yönünden değerlendirme yapılması gerekçesiyle, bozulmasına karar verilmiştir.
5. Bozma üzerine, Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2021 tarihli ve 2021/93 Esas, 2021/406 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00.TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve suç işlediğine dair delil bulunmadığına, ilişkindir.

III.GEREKÇE
1. Gerekçeli karar başlığında “adet gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık” ve “2009” şeklinde hatalı yazılan suç adı ve tarihinin “güveni kötüye kullanma” ile “15.08.2009” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
2. Sanığın üzerine atılı “Güveni kötüye kullanma” suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında olması nedeniyle mahkemece dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edildiği, ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı 12.03.2018 tarihinden uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporunun uzlaştırma bürosuna verildiği 12.03.2018 tarihe kadar Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmelik’inin 34 üncü maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğu tespit edilmiştir.
3. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 155 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü aynı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği zamanaşımının kesilmesi halinde, zamanaşımı süresinin ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzayacağının belirtilmiş olması nedeniyle 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi olduğu anlaşılmıştır.
4. Suç tarihinin 15.08.2009 olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Alanya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2021 tarihli ve 2021/93 Esas, 2018/395 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.