YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/9736
KARAR NO : 2023/514
KARAR TARİHİ : 08.02.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/1007 E., 2022/348 K.
SUÇ : Sahte fatura kullanma
HÜKÜM : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2014 tarihli ve 2013/619 Esas, 2014/444 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. İlk derece Mahkemesi kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 11.11.2019 tarihli ve 2016/7681 Esas, 2019/7795 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2019/1007 Esas, 2022/348 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesini birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca zamanaşımını kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 03.02.2014 tarihinden hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu kabul edilerek zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; yerel mahkeme kararının kaldırılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmesi talebine ilişkindir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunun’nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. Olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 03.02.2014 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
3. Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2019/1007 Esas, 2022/348 Karar sayılı kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2019/1007 Esas, 2022/348 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.02.2023 tarihinde karar verildi.