Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2023/1059 E. 2023/3371 K. 27.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1059
KARAR NO : 2023/3371
KARAR TARİHİ : 27.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura düzenleme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2014 tarihli ve 2013/121 Esas, 2014/424 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında
1. 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin b fıkrasının (1) numaralı bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 18 ay 22 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2. 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin b fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
3. 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin b fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
4. 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin b fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; kararın bozularak mağduriyetinin giderilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Sanık hakkında 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davalarında; dosya kapsamına göre, suç tarihlerinin en aleyhe 31.12.2007, 31.12.2008, 31.12.2009 ve 31.12.2010 olduğu kabul edilmiştir.
2. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Kanun’un 4369 sayılı Kanun’la değişik 359 uncu maddesinin b fıkrasının (1) numaralı bendi ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 276 ncı maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin b fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
3. Sanığa yüklenen 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının 213 sayılı Kanun’daki cezalarının türü ve üst hadlerine göre, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihlerinden temyiz incelemesi tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
4. Sanığa yüklenen 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun 213 sayılı Kanun’daki cezasının türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan mahkûmiyet kararının verildiği 11.11.2014 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2014 tarihli ve 2013/121 Esas, 2014/424 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.