YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1358
KARAR NO : 2023/3139
KARAR TARİHİ : 24.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura kullanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2014/557 Esas, 2016/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı … Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2021/6575 Esas, 2022/9033 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz başvurusunun kabulüne karar verilerek “…Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması…” gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.
3. Bozma üzerine, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında, 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Kanun’un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 05.04.2023 tarihli ve 2023/1303 sayılı, hükmün onanması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, dava zamanaşımının dolduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın kastının bulunmadığına, eksik araştırma ile karar verildiğine ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Konya/Meram Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi … Mühendislik … Ltd. Şti.nin yetkili temsilcisi olan sanığın, 2010 takvim yılında İlke Reklam, … Matbaa A.Ş., Değirmen Ltd. ŞTi., Ag Mühendislik … Ltd. Şti. ve … … Ltd. Şti.den aldığı KDV hariç toplam 1.264.500,00 TL tutarındaki faturaları kurumlar vergisi indiriminde kullandığı, anılan firmaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayalı olmaksızın sahte fatura düzenleyen firmalardan olduğu, böylece sanığın 2010 takvim yılında gerçek mal ve hizmet karşılığı olmadan birden fazla sayıda sahte faturayı kullanmak suretiyle 213 sayılı Kanun’a aykırılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği anlaşılmıştır.
2. Sanığın inkara yönelen savunması, vergi inceleme ve suç raporları, karşıt inceleme raporları, vergi dairesi yazıları, bilirkişi raporu, Konya Vergi Mahkemesinin 2014/1554 Esas, 2015/596 Karar ve 2014/1555 Esas, 2015/595 Karar sayılı kararları ve diğer deliller dosya arasındadır.
IV. GEREKÇE
Suça konu faturalar 2010 yılı kurumlar vergisinde kullandığından, suç tarihi 26.04.2011 olup dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihi itibarıyla henüz dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
1. Vergi incelemesi sonucu yapılan tespitler, sanığın savunmaları, karşıt inceleme raporları, vergi mahkemesi kararları, bilirkişi raporu ve dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
2. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun ile 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesine eklenen fıkralarla vergi kaçakçılığı suçu için etkin pişmanlık imkânı getirilmiş, 7394 sayılı Kanun’un yayımı tarihinde soruşturma, kovuşturma veya infaz evresinde bulunan dosyalara uygulanmak üzere benzer düzenlemelere de 213 sayılı Kanun’un geçici 34 üncü maddesinde yer verilmiştir.
3. 213 sayılı Kanun’a, 7394 sayılı Kanun ile eklenen geçici 34 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki “… 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir. Bu fıkrada belirtilen ceza indiriminden faydalanabilmek için vergi mahkemesinde dava açılmaması, açılmışsa feragat edilmesi, kanun yollarına başvurulmaması veya başvurulmuşsa vazgeçilmesi şarttır. ” hükmü ve ikinci fıkrasındaki, “Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır.” şeklindeki düzenleme ile kovuşturma evresindeki dosyalar bakımından etkin pişmanlık kurumundan yararlanabilmek için vergi ve diğer borçların ödenmesi ve bunların dava konusu yapılmaması şartları getirilmiş iken, Anayasa Mahkemesinin 23.03.2023 tarih ve 2022/59 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararı ile geçici 34 üncü maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesinin, maddenin ikinci fıkrasında yer alan “.. kovuşturma..” ibaresi yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.
4. Anayasa Mahkemesinin anılan kararından sonra oluşan duruma göre, 15.04.2022 tarihi itibarıyla kovuşturma evresinde bulunan dosyalar bakımından 7394 sayılı Kanun ile getirilen etkin pişmanlıktan yararlanabilmenin şartlarından biri olan, vergi ve diğer kalemlerin vergi mahkemelerinde dava konusu yapılmaması şartı ortadan kaldırılmış, böylece etkin pişmanlıktan yararlanabilmek için vergi ve diğer kalemlerin 15.04.2023 tarihine kadar ödenmesi yeterli görülmüştür.
5. Yukarıdaki tespitler ışığında somut olayda; her ne kadar Mahkemece, etkin pişmanlıktan yararlanabilmek için vergi mahkemesinde dava açılmamış olması, açılmış ise vazgeçilmiş olması gerektiği ancak, sanığın yetkilisi olduğu şirketin vergi mahkemelerinde davası olduğu, bu nedenle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağı gerekçesi ile vergi ve diğer kalemlerin ödenmesi için Kanun’un öngördüğü bir yıllık süre beklenmeden karar verilmiş ise de; açık bir şekilde ödeme yapmayacağını belirtmeyen ve bir kısım vergi borçlarını da kovuşturma sırasında ödediği anlaşılan sanık hakkında, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra oluşan yeni duruma göre, etkin pişmanlıktan yararlanmak için Kanun’un öngördüğü bir yıllık süre beklenmeden hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2022 tarihli ve 2022/782 Esas, 2022/1819 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
24.04.2023 tarihinde karar verildi.